چرا مسجدهای ما خالی شده؟

آقا رسول الله محمد ابن عبد الله (ص) می فرمایند:

إن الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة،

حسین من نور هدایت است و کشتی نجات.

الان کشتی نجات توش نشستین.

اگر میبینی هزار و سیصد و شصت و هشت سال از شهادت امام حسین می گذره،

ولی ایشون روز به روز آقاتر میشه،

می دونید علتش چیه؟

من بارها گفتم،

لحظه های حساس خدا رو انتخاب کنید.

یعنی تمام بِزن و بُکش ها که توی این هزار و سیصد و شصت و هشت سال راجع به امام حسین صحبت میشه،

هَمش توی دو ساعت بوده،

روز عاشورا حداکثر ده صبح شروع شده، دوازده هم تموم شده.

اما آقا امام حسین و یارانش توی این دو ساعت خوب انتخاب کردن،

همین باعث شده که هزار و سیصد و شصت و هشت سال می گذره، ایشون روز به روز آقاتر میشن.

بعد از شهادت هم خدا می دونه خدا به اونها چی نعمتی داده.

اون احمق هایی هم که اونجا اون دو ساعت رو ملاحظه نکردن، همش در جهنم و بدبختی هستند،

اینکه میگم برای خدا بیا،

برای خدا گوش کن،

برای خدا حفظ کن،

چون اگه برای خدا نیان، شیطان نمی گذاره موفق بشی،

همه ی اینها که پشت سر رسول الله بیست و سه سال نماز خوندن،

همون سالی که رسول الله با اینها رفت مکه، آخرین حج ایشون بود،

خُب مگه چند روز بعدش رسول الله از دنیا رفت؟

حداکثر ۷۵ روز بعدش،

آقا رسول الله بعد از اون مکه از دنیا رفت،

همون روز اینها دین و خدا و اهل بیت و همه رو گذاشتن، رفتن دنبال هوای نفسشون.

چرا؟

برای خدا نبود.

من خیلی متاًسفم برای این مسئله که مثلاً دو هزار سال پیش به موسی می گفتن:

تو چرا حرف قدیمی می زنی؟

جدید بگو!

میگی نوح این رو گفت، ابراهیم این رو گفت.

حالا بیاییم جلوتر،

هزار رو چهار صد و بیست وهشت سال پیش هم به رسول الله می گفتند:

چرا قدیمی میگی؟

جدید بگو.

حرف عیسی رو میزنی، حرف موسی رو می زنی،

تمام اینهایی که در هر زمان نمی خوان زیر فرمان خدا برون، نمی خوان زیر فرمان رسول الله باشند،

همین دو کلمه یا نجس رو میگن.

چرا از قدیم میگی؟

چرا جدید نمیگی؟

حالا من الان به شما میگم:

بعد از رسول الله اینهایی که می خواستن جدیدکاری بکنند،

همون روز رسول‌الله رو نشسته، نماز نخونده، رفتن دنبال جدید!

 

قرآن ناطق که علی ابن ابیطالب است، توی خانه نشوندنش،

بعدش هم گفتن کسی حق نداره از قول رسول الله حدیث بگه، ممکنه با قرآن قاطی بشه،

قرآن هم نخوندند.

خیلی هم راحت هفتاد یا هفتاد و پنج روز بعدش، ج گر گوشه رسول الله رو کشتند با بچش،

چرا؟

می خواستند جدید بگن،

دارم به آقایون جدیدی میگم،

به آقایونی که دارند خدا و قرآن و همه چیز رو فدای نفسشون می کنند.

خدا و قرآن و همه رو فدای نفس و زمان می کنند.

خواستند جدید برن جلو.

لذا این است که می خواستند جدید باشند، هفتاد و پنج روز بعد شهادت رسول الله،

جگر گوشه ایشون رو بین در و دیوار له کردند.

این یه جدید.

آقایون جدیدیا.

۲- علی ابن ابیطالب که آیینه تمام نمای خداست، وجه خداست، هیچ عبادتی بدون محبت او قبول نشدنی است،

کارش بجایی رسید که توی مسجد که با شمشیر زدند توی مغزش و ایشون شهید شد،

می گفتند علی توی مسجد چیکار داره؟

واسه چی رفته؟

می گفتند: برای نماز.

می گفتند: مگه علی نماز می خونه؟

چیه؟

قرآن و سنت و اهل بیت رو گذاشتند کنار، رفتند دنبال جدید کاری.

این دومین مورد.

۳ـ مگه چند سال فاصله شد بین رسول الله و همین مُحرمی که

امام حسین و اهل بیت رو که جگر گوشه های رسول الله هستند رو کشتند، درب و داغون کردند،

روی نعش های ایشون هم اسب دوید،

مگه چند سال شد؟

مثلاً چهل سال بعد از رسول الله این کار شد!

چی بود؟

قرآن رفت کنار، آینه ی تمام نمای خدا که مولا علی است توی خونه نشوندنش،

بعد بچه اش رو هم به عنوان خارجی معرفی کردند، کشتند.

کسانی که دروغ می گید به عنوان جدید گرایی یا به عنوان فلان دروغ می گید،

حالا میایم توی زمان خودمون،

شصت، هفتاد سال بیشتر، آمریکای کثیف رفت دنبال جدید کاری،

گفت: دین اَفیون است،

ما باید مردم رو آزاد بگذاریم.

در لجنی فرو رفته که به هیچ وجه بیرون آمدنی نیست.

اروپا از اون گندتر، ژاپن از اون گندتر.

 

این برای اینهایی که دنبال این هستند که آقا باید جدید گفت.

عزیز من باید قرآن و حدیث گفته بشه،

هزار سال پیش باید قرآن و حدیث می گفتند،

الان باید قرآن و حدیث بگید،

حتی بعد وجود مبارک مهدی آل محمد (ص) تشریف میارند، قرآن و حدیث میگه،

شما ترسو هستید، شما اهل دنیا هستید،

ارزش اسلام به این است که احکامش پیاده بشه،

خود رسول الله می فرماید:

اسلام برهنه است،

احکام قرآن به اسلام عظمت میده،

سنت من بهش عظمت میده.

از امام صادق سؤال می کنند:

آقا فرق بین اسلام و ایمان چیه؟

آقا تا سه بار جواب نمیده،

بعد بار سوم آقا می فرماید که:

اسلام همین است که شما دارید عمل می کنید،

طبق میل خودتون،

چرا امام حسین روز هشتم ذیحجه از مکه زد بیرون،

 می خواد بگه و شیر فهم کنه که باید دین خدا رو یاری کنید،

نشستید مرغ و موز می خورید؟

سنگ ول می کنید.

توی شهر خودت، توی کشور خودت سالی یک بار به شیطون نهیب می زنی.

لذا بیدار باشید برادرا!

هزار سال پیش باید از قرآن می گفتند، نگفتند،

صد سال پیش باید از قرآن و سنت می گفتند، نگفتند،

بیست و هشت سال است که انقلاب شده، باید از قرآن و سنت بگن، نگفتند،

به این روز شده،

خیابون ها شده، گند.

از آمریکا بدتر،

این رو به اون کسانی میگم که

میگن آقا نواری که گوش می کنی، می بینی صد سال پیش با امروز یکی است،

عزیز من ما وظیفه داریم احکام و قرآن و سنت رو به مردم یاد بدیم،

مردم خودشون میدونن در زمان حساس چه بکنند.

اگر مردم ۱۵ خرداد ۴۲ اون قیام رو کردند،

یا سال ۵۷ اون انقلاب رو کردند،

چون مردم زیر آیات قرآن و سنت بزرگ شده بودند.

می بینی هر نه نه قمری از خونش میاد بیرون، میگه اسلام،

اما هر چی دلش می خواد میگه.

بعدش هم هی نق نق می کنند که

چرا مسجدا خبری نیست؟

عزیز من الان بهتون میگم،

خوب گوش کنید!

ما ده برابر این مسجدها و حسینیه ها جمعیت جوان داریم،

دوباره تکرار می کنم،

اهل مسجدها، نمی‌دونم بزرگا، رئیس جمهورها و…

ما بیش از ده برابر این مسجدها و حسینیه‌ها جوان و جمعیت داریم،

عرضه به خرج بدین مردم رو جذب کنید،

عرضه به خرج بدید مردم رو جذب کنید،

نگاه می‌کنه اینجا جوانان آقا و نورانی تا وسط خیابون توی سرما نشستند،

نق می زنند!

عرضه داشته باشید مردم رو جذب کنید،

ما ده برابر این مسجدها و حسینیه ها بیشتر جوان داریم در این مملکت،

مردم رو جذب کنید،

جوانها بیدارن، با خور و خواب و شهوت و بازی های دروغ مخالفن،

مردم رو جذب کنید،

من اینجا که نشستم وصحبت که می کنیم اینها عاشق چشم و ابروی من نیستند،

من هم سر منبر خیلی تند، داغ صحبت می کنم،

اما اینها دین رو دوست دارن،

اینها شخصیت رو دوست دارن،

اینها آقایی رو دوست دارن،

اینها خدا رو دوست دارن،

شما احکام، اخلاق به مردم بگید،

مردم در زمان حساس میدونن خودشون چه بکنند،

لذا این است که چرا خودتون گول می زنید؟

مرگ پشت گوش همه ماست،

حالا اگر جنگ و نمی دونم بمب باران و زلزله هم نباشه،

عُمر ما دیگه از شصت که گذشت همه باید منتظر مرگ باشیم،

در صورتی که قرآن میگه: از طفولیت، از شکم مادر تا آخر اختیار با من است،

لذا مردم رو جذب کنید،

احکام بگید،

اخلاق بگید،

قرآن بگید،

ما ده برابر حسینیه های تهران،

ده برابر مسجدهای تهران،

باز بیشتر فقط جوان داریم،

اما باید اینها رو جذبشون کرد،

مردم گول نمی خورند،

مردم زرنگند،

مردم بیدارند،

مردم دین می خوان،

مردم از بی‌دینی خسته شدند،

از حرفهای یاوه خسته شدند،

حرفهای دوز و کلک اینقدر تلویزیون می زنه که حالت بهم می خوره،

اخلاق واسه مردم بگید.

لذا واسه مردم باید احکام گفت،

این جوان ها بیدارند،

این جوانها هوشیارند،

ببین لقمان به پسرش میگه:

پسر جان شش تا سفارش بهت می کنم،

علوم اولین و آخرین دو دنیا است،

۱- بیش از اقامت در دنیا، دل به این دنیا نبند.

چقدر ما عمر می کنیم؟

شصت سال، هفتاد سال ..

رسول گرامی محمد ابن عبدالله (ص) می فرماید:

عُمر امت من بین شصت تا هفتاده،

میگه پسرم بیش از این دل به دنیا نبند،

شما که داری کفر رو تشویق می کنی،

مؤمنین رو می کوبی،

چقدر به دنیا علاقه بستی؟

چقدر؟

وگرنه قرآن که یکیه،

رسول الله هم که یکیه،

پس جنگ سر چیست؟

۲ـ برای آخرت به قدری که در آن توقف داری کار کن،

مگه میشه بگی آخرت چند ساله؟ چند هزار ساله؟

اینها رو واسه مردم بگی،

مردم رو  بیدار کنید،

مردم خودشون در هر زمان  می فهمند چه بکنند.

۳- از خدا بقدری به او محتاجید اطاعت کنید،

خدا که محتاج عبادت و اطاعت ما نیست،

خدا می خواد ما توی این دنیا بوسیله قانونی که گذاشته طبق دستورش جلو بریم،

در دو دنیا آقا باشیم،

من بارها گفتم: شما برید توی این دادگستری،

ببینید یک هزارم از جوانهایی که دائم اونجا هستند، از شما نیستند.

چرا؟

شماها میان توی این کلاس امام زمان، کلاس قرآن،

حالا عقل، درک، معرفت اضافه می کنید،

در تمام امور درست زندگی می کنید،

اون بیچاره هام خوبن،

کسی نیست براشون بگه،

هی گیر میدن به علامت و گیر میدن به عکس،

شما مردم رو جذب کنید،

مردم از علامت میان بیرون،

(علامات یا عَلم همون نمادهایی هستند که در دسته عزاداری به حرکت در میان)

ما خودمون سی و یک سال پیش این جلسه رو درست کردیم،

همه بچه بودن در حد دوازده ساله، پونزده ساله، این طوری بودند،

گفتند: اکبر آقا اجازه میدید ما سال آینده یه چهل چراغ درست کنیم،

گفتم: بله درست کنید،

سال آینده اینها با هم شریک شدند و یک چهل چراغ دراز درست کردند،

حالا شده سال دوم جلسه،

گرفتند رو شکمشون، دولا شو، راست شو و….

سال سوم با کمال معرفت انداختنش دور.

چرا؟

توی این کلاس درک رفت بالا، معرفت رفت بالا،

دیدند اینها بچه بازیه،

اگه از اون روز من می گفتم نه،

می گفتن که: چرا ایشون مخالفت می کنه؟

این همه توی خیابون، علم ریخته!

گفتم: درست کنید،

عزیز من جوانها می فهمند، می دانند،

باید اینها رو جذبشون کرد،

والله الان من پنج شب است که این کانال های تلویزیون رو نگاه می کنم که این شهرستانها رو نشون میده،

و یک کسی میره منبر،

اما نمی بینم که یک کلمه حرف حسابی که فردا به رسول الله بتونه بگه من این حرف رو توی جلسه امام حسین زدم،

نمی زنند!

همین طور رو هوا چرت و پرت می گند،

خُب مردم نمیان!

باز همون جوانها آقایند،

خاک پاشون توی سر من که بازم دور امام حسین می چرخند،

ولی به شما میگم جوانهای عزیز،

آقا باشید،

توی این جلسات بیایید،

جاهایی که بزن و بکوب داره نرید،

از پس فردا شب،

شب هفتم تا آخر محرم،

چهار پنج شبه، به قدری گناه میشه که سراسر سال اونقدر گناه نمیشه!

اون جوان، آقا پسر نمیدونه،

اون دختر خانم هم نمی دونه،

میان بیرون و..

هم دیگه رو نگاه بکن و چه و چه!

ولی به شما بگم دل امام حسین رو خون نکنید،

الان گفتم:

گفتم که اگر هزار و سیصد و شصت و هشت  ساله از شهادت امام حسین می گذره،

اما ایشون روز به روز آقاتر میشن،

به خاطر این است که اون روز توی اون دو ساعت خوب رو انتخاب کردند،

توی اون دو ساعت انتخابشون خوب بود،

اون هایی هم که هر روز لعنت خدا برشون بیشتر میشه، اون دو ساعت بد انتخاب کردند،

وگرنه از همون بعد از ظهر روز عاشورا،

تمام اونها بدبخت و در به در شدند.

لذا جوان‌های عزیز، اونایی که از اینترنت می بینید،

 تاج سر من هستید،

نه،

بیایید توی این جلسات بنشینید،

آقا و خوب باشید،

به زن مردم نگاه نکنید،

به دختر مردم کاری نداشته باشید،

الان این گفته ی امام حسین است،

توجه کنید،

می فرماید: من برای اصلاح امور مردم حرکت کردم (در شب عاشورا)،

من برای اصلاح امور مردم حرکت کردم،

من برای یاری دین جدم حرکت کردم،

حتی اون روز که سی هزار دشمن اون طرف وایستاده،

هفتاد نفر این طرف،

آقا فرمود:

من راضی نیستم کسی که بدهکار است به مردم،

وایسته اینجا شهید بشه،

برید بدهکاریتون رو بدید،

چرا؟

میگه من حرکت کردم که دین جدم باقی بمونه؟

در چه شرایطی این رو میگه؟

سی هزار لشکر اون طرف هستند،

مال امام حسین هفتاد نفر هستند،

شب عاشورا می فرماید که: من برای یاری دین جدم حرکت کردم،

راضی نیستم کسی دِینی بگردنش باشه، اینجا وایسته، واسه من جنگ کنه،

خُب امام حسین که توی این عالم غربت الان ایشون رو می کُشن،

میگه من راضی نیستم وایستید اینجا،

برید بدهکاریتون بدید،

آیا حاضره شما با دختر مردم یا با زن مردم کاری داشته باشید؟

ولی شما نمی دانید،

اگر متوجه بشید، این کارها رو نمی کنید،

باز امام حسین می فرماید:

من برای باقی ماندن دین خدا قیام کردم،

نمونه اون هم همین است که:

اگه ایشون برای پُستی، ریاستی یا چیزی بود، زن و بچه اش رو نمی آورد.

کسی که زن و بچه ی چهار ساله، سه ساله و بچه شش ماهه رو حرکت میده،

داره میگه: بابا ما واسه کاخ و ریاست نیومدیم،

ما اومدیم خدا رو یاری کنیم،

اون که می‌ره بچه شش ماهه رو میاره،

با دوتا تیر کشته میشه،

امام حسین می دونه،

می خواد به من و شما بگه اولاً ما برای خدا حرکت کردیم،

دوم اینکه مردم اون روز از گرگ و سگ و هر چیزی پست تر بودن،

همه اونها هم اُمت رسول الله بودن،

چرا این کار رو کردند؟

یه مشت آدمی که نمی خوان احکام بگن، نمیخوان قرآن بگن،

میگن: آقا چرا قدیمی حرف می زنی؟

جدید بگو!

تو هم گند زدی، رفت.

آمریکام گند زد رفت،

اونام اون روز کشتند،

در صورتی که همون قوم یزید اون طرف داشتند نماز می خوندند،

ظهر هم امام حسینم این طرف،

هر دو نماز می خوندن که..

چرا امام صادق می فرماید: به نماز خواندن مردم نگاه نکنید!

به طول سجده اش نگاه نکن!

یعنی بیا درکت رو اضافه کن.

 

مولا علی می فرماید: اگه می خوای به آقایی و کمال برسی سه چیز لازم داری،

اول: دین فهمی،

اول باید بیایی دینت رو بفهمی.

دوم: زبانت رو حفظ کن،

تو چرا از لغویات میگی؟

خاک این جوانهایی که همین الان توی خیابون ها پا میشن به نام امام حسین،

بهتر از اون است که پول می گیرند اما کار نمی کنند،

نون امام حسین رو می خورند اما کار نمی کنند،

لذا مولا می فرماید: اول باید دین فهم بشید،

بعد زبانتون حفظ کنید،

سوم زمانتون بشناسید،

هر کس دَم از اسلام زد که دین نداره!

مگر اینکه بگه قرآن این رو فرمود،

حتی اگر این قرآن مال هزار و چهارصد و بیست و هشت سال پیش باشه،

وگرنه دین ندارن.

خود رسول الله می فرماید:

می فرمایند که اسلام برهنه است،

ارزشش به این است که شما احکام اون رو به مردم برسونید

من شهر علم هستم و علی در اوست.

کسی که از در وارد نشه، پشت دیوار میمونه،

کجا اسم علی ابن ابیطالب میاد؟

کجا اسم امام حسین میاد؟

آقا فقط گریه کن!

ما خودمون سراسر سال سینه می زنیم و گریه می کنیم،

همین الان هم که سخنرانی ام که تموم میشه، خودم حسینم وا حسینا میگم و شما جواب میدین.

اما اول دین رو بیان می کنیم که بفهیم،

امام زمان احمق نمی خواد،

خدا بنده ی احمق نمی خواد،

امام حسین، ذلیل بنده هایی احمق بود،

رسول الله بچه هاش له شدن بخاطر احمق ها،

همه نماز می خوندن،

 

میفرماید: من برای یاری دین خدا حرکت کردم،

من برای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم.

آقا امام حسین می فرماید.

من برای برپا داشتن نماز قیام کردم،

آیا کسی هست که من غریب رو یاری کنه؟

آقا امام حسین داره به شماها میگه،

میگه: شما دارید من رو یاری می کنید.

یاری گریه نیست،

نه!

میگه اون زمانی که دیدید که دیگه کسی طرف دین نمیاد، تو بیا.

اون جوانهایی که تو خیابونا دنبال دختر مردم هستند، تو نرو.

چرا؟

من برای دین حرکت کردم،

من برای باقی ماندن دین خدا حرکت کردم،

آیا کسی هست که من غریب رو یاری کنید؟

یعنی تا دیدی این جوانها خلاف می کنند، تو برعکسشو بکن.

ولش کن این مردمی که فقط نشسته و اشک میریزه،

 

باز می فرماید: ای مردم اگر دین ندارید، آزاد مرد باشید.

ناموس مردم مال خودشون،

ناموس شما هم مال خودتون.

چرا به زن و بچه مردم توهین می کنید؟

اونم این شبها!

این مردم نمی دونن، باید واسه اونها قرآن بگید،

حالا شما میگید: تازه بگو!

تازه ای که خدا توش نباشه، دیوثی و بدبختی و نکبتی هست،

نوآوری که توش رسول الله نباشد، نجاست و ذلت و بدبختی است،

چیزی که خدا و قرآن توش نباشه، هر نوع ذلتی توش هست.

الان ما در کشور اسلامی، بیش از روزی سی هزار پرونده وارد دادگستری میشه،

بیش از روزی سی هزار!

ده برابر این رو هم مردم همین طوری دنبالش نمیرن، ولش می کنن،

دخترش خراب شده اما نمی ره شکایت کنه،

پسرشم همینطور،

بیش از روزی سی هزار،

احکام واسه مردم بگین،

اخلاق بگید،

قرآن میگه: ای کسانی که ایمان آوردید، ایمان بیاورید،

مگه نمیگی من قرآن رو قبول دارم؟

 پس چرا واسه مردم نمی خونی ؟

مگه نمی گید من اسلام رو قبول دارم؟

پس چرا از رسول الله نمی گید؟

امام صادق می فرماید: بیشتر مردم حروف قرآن رو حفظ می کنند،

می بینی طرف میگه: من قرآن رو حفظم،

می خوام هفتاد سال نباشی،

چرا؟

خود قرآن میگه:

میگه مثل شما که قرآن می خوانید اما عمل نمی کنید،

مثل اون زنی است از صبح تا ظهر می بافت،

بعد از ظهر پاره می کرد،

یا می فرماید:

مثل کارهای شما که از روی احکام و اخلاق نیست،

مثل اون کسی است که خاکستر رو جلو باد شدید بگیره،

قرآن داره میگه،

اونجام از امام صادق(ع) سؤال کردند: فرق بین اسلام و ایمان چیه؟

آقا تا سه بار جواب مداد،

بار سوم فرمود: اسلام همین ظاهری است که شما دارید عمل می کنید،

زنا می کنید، دزدی می کنید، مکه می رید،

باز توی مکه دزدی می کنید،

توی مشهد کلاه برداری می کنید،

باور کن ها..

یه وقت یکی از این آقایون که از این زیارتگاه ها بود می گفت،

گفتش که: شما نمی دانید اینجا چی خبره از نظر خطا و کارای زشت،

فرمود: اسلام همین ظاهری است که شما عمل می کنید،

اما برای ایمان باید تسلیم امر خدا بشوید،

اول العلم معرفت الجبار، آخر العلم تفویض امر علیه.

آقا فرمودش که: ایمان این است که شما تسلیم امر ولی خودتون بشین،

اول ولی خداست،

الله ولی الذین آمنو یخرجهم..

اول ولی خداست.

دوم ولی رسول الله است،

سوم ولی امیر المؤمنین است،

آخرین ولی که الان منتظر است و جگرش از دست این مردم دروغ گوی نامرد، خون است،

وجود مبارک مهدی آل محمد (ص) است،

والله دل امام زمان خون است،

از این دروغ گو ها..

برای مردم احکام بگید،

من باز تکرار می کنم،

ما بیش از ده برابر مسجدهای تهران و هر شهری جمعیت جوان داریم،

مردم رو جذب کنید،

هی نق نزنید، به اینجور جلسات،

عرضه داشته باش،

توان داشته باش،

میاد نگاه می کنه یه مشت جوان آقا، نورانی، موقر توی همین تهران لجن،

اینقدر آقا هستند،

حالا هی نق میزنه،

نه عرضه به خرج بده،

امام حسین می فرماید که:

آیا من غریب رو کسی هست یاری کنه؟

همین الان که شما اینجا هستید، دارید امام حسین رو یاری می کنید،

می تونی هر کجا برید،

می تونید هر رقم نکبت این تلویزیون می گذاره،

می تونی برید،

اما میایید امام حسین رو یاری می کنید،

بعد می فرماید که: اگر دینم ندارید، آزاد مرد باشید،

به نوامیس مردم کار نداشته باشید،

شما همین حرفها رو واسه جوانها بزنید،

اگه یه دونه جون رفت خلاف بکنه،

وقتی که جوان جایی رو نداره، مجبوره برود دنبال هر سر و صدایی.

بعد می فرماید مولا: سه چیز لازمه ی رسیدن به کمال هست،

۱- پند پذیری

وقتی برای خدا میایی، این پند رو بپذیر،

بشنو و بفهم و باور کن،

پند پذیری درون.

 

۲- پند گوی درون،

یعنی حالا این درسها رو با خودت حرف بزن،

من یه وقتی حدود بیست سال پیش بود،

جلسه محرم اینجا نبود،

شب تاسوعا بود،

من گفتم که:

الان این وزرای مملکت ما، شخصیتهای مملکت ما وقتی یه جایی می خوان برن،

من باب مثل چهارتا مستحفظ دارند،

ولی این شبها، زن و دخترای توی خیابون هر کدوم شونزده تا مستحفظ دارند،

یه آقایی سالمند بود تقریبا پنجاه، شصت سالش بود،

می آومد جلو منبر من می نشست،

دیدم یه، دو شب نیومد،

شب سوم گفت:

اکبر آقا خدا شاهده من رو بیدار کردی،

من خونم کرج است،

میومدم اینجا،

خانم و دخترام بزک می کردن، می رفتن خیابون،

لذا اون شب که شما گفتین،

من رفتم خودم رو قایم کردم،

دیدم بله، خانم و دخترام آرایش کرده اومدن بیرون،

بعد اکبر آقا بیش از شونزده تا مستحفظ داشتن،

اون آقا گفت،

گفت: بیش از شونزده تا.

بهشون گفتم: بیایم بریم خونه، می‌نشینیم ولی امام حسین رو اذیت نمی کنیم.

اومدم این دو شب شلوغی،

خانم و دخترام رو توی خونه نشوندم.

 

برادر من مردم فهمیدن،

مردم شیعه ی علی ابن ابیطالب اند.

مردم امت رسول الله اند،

این مردم منتظر مهدی آل محمد(ص) آمد.

واسه مردم قرآن بگید،

خود رسول الله می فرماید:

اگه این قرآنی رو که ما آوردیم، واسه مردم همین طور که ما گفتیم بگین، دو نفر با هم اختلاف ندارند.

این رو آقا رسول الله می فرماید:

اگه این قرآنی رو که ما آوردیم اگه شماها همون طور بگین،

دروغ توش نیارید،

دو نفر با هم اختلاف ندارند.

 

امام صادق هم می فرمایند: گفتار ما زیباست،

چرا واسه مردم نمی گید؟

حالا من پنج، شش روزه می بینم نشستن یکی گیر میده یکی به عکس، یکی به علم،

من اینها رو تایید نمی کنم،

نه عکس رو تأیید می کنم، نه علم رو، نه چیزی،

ولی این جوان چیکار بکنه؟

باز غیرتش بهتر از من و توی که بلند شده برای امام حسین داره یه کاری می کنه،

مردم رو جذب کنید باباجون،

هی نق می زنید،

من اصلاً والله این جلسه رو توی مسجد شروع کردم،

خدا می دونه سی و یک سال پیش،

ولی این قدر نق زدن، نکبت بازی کردند،

هی می گفتند: آقا بچه ها فرش ها رو کثیف می کنند،

گفتم: به جهنم،

فرش رو می شوریم.

یا می گفتند: باد می خوره به این خاکسترا میاد توی مسجد،

گفتم: خُب به باد بگو این وری بره،

یا می گفتند:  قرآن پاره میشه،

گفتم: باز می‌خریم.

ما به وسیله ی قرآن کاغذی، هزار تا قرآن ناطق درست می کنیم،

دیدم نه،

این قدر گند بازی می کنند،

ما سال پنجاه و هفت که هیچ کسی جرات نداشت، دو شب هم جلسه بگیره،

حتی مداح ها به من می گفتن:

اکبر آقا خونه هایی که ما توی زیر زمین ها روضه می خوانیم، تعطیلش کردن،

همه می ترسیدن،

من به لطف خدا اون سال تو همین خیابون پشتی، همین جا،

یه حیاط بزرگ به یاری خدا گرفتم،

جز دشمنم کسی رو نداشتیم،

می گفتن: می خواد امسال بچه های مردم رو به کشتن بده،

همچین و همچون کنه،

اما به لطف خدا چهارده شب و یک روز گرفتیم،

خودم منبر می رفتم،

پدر همه رو هم در آوردم،

والله یک مثقال هم کوتاه نیومدم.

اونها اومدن التماس که اکبر آقا..

گفتم: برید گم شید.

 

عزیز من باید خدا رو یاری کرد،

باید….

و الضالین کشیدن که دین نمیشه،

باید دین خدا رو یاری کرد.

چرا مسجدهای ما خالی شده؟

برای دریافت فایل صوتی و تصویری این مطلب لطفاً  اینجا   کلیک بفرمایید

چرا مسجدهای ما خالی شده؟

برای دریافت مطالب مرتبط با آقا امام حسین (ع)  لطفاً  اینجا  کلیک بفرمایید

چرا مسجدهای ما خالی شده؟

برای دیدن کلیپ هایی مرتبط با عُلماء و مسئولین لطفاً  اینجا  کلیک بفرمایید

چرا مسجدهای ما خالی شده؟

برای دیدن مطالب حضرت استاد در صفحه آپارات لطفاً  اینجا  کلیک بفرمایید

چرا مسجدهای ما خالی شده؟

منبع:   سخنرانی حضرت استاد شیخ علی اکبر تهرانی          05 / 11 /  1385