آنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]

معرفی هیئت استاد شیخ علی اکبر تهرانی

خود پسندی:

من روی این صحبت می کنم،

تمام اونهایی که دور پیغمبر بودند خود پسندی زدشون زمین،

یعنی پیغمبر تکون که می خورد علی ابن ابیطالب رو معرفی می کرد،

که بعد از من کیه

در کتاب های معتبر هست،

که مردم علی ابن ابیطالب (ع) رو از خودشون بهتر دیگه می شناختند،

تا دیگه آخر کار در عید غدیر،

که از مکه که بر می گشتند،

در خبر است حدود صد و بیست و چهار هزار نفر بودند،

میشه دویست و چهل و هشت هزار چشم،

دویست و چهل و هشت هزار گوش،

آقا اینها رو سه روز نگه داشت،

علی ابن ابیطالب رو معرفی کرد،

همه هم به به گفتند،

اما بعد چی شد؟

گفتند: خوب ما همه با پیغمبر بودیم،

یکی گفت: من بیست و سه سال شمشیر زدم،

یکی گفت: من بیست و سه سال نوشتم،

من بیست و سه سال همچین کردم،

حالا بیام زیر بار علی،

خود پسندی اینه،

الآنم همین طوره،

برادرها،

خودپسندی چیز بدی است،

من یه دو جمله بگم که گزارش راجع به این هیئت است،

همه گوش کنید،

برو بچه ها که از پایین

یکی اینکه این جلسه سی و پنج سال پیش درست شد،

همه کارش خداست،

چرخاننده اش امام زمان است،

گروهش هم کسانی هستند که برای خدا کار کنند،

این کلمات احمقانه و غلط مثلاً

قدیمی، جدیدی، تازگی، قدیمی،

اینها حرفهای آمریکایی هاست،

حرفهای اسرائیلی هاست،

حرفهای دزدهاست،

این جلسه سی و پنج سال پیش درست شده،

همه کارش خداست،

گرداننده اش هم امام زمان است،

بقیه کاراش هم به دست کسانی است که برای خدا کار کنند،

هر کاری می خواد باشه،

من خودم یه وقتی حالش رو داشتم،

وقتی نماز تموم می شد،

تا اون آقا سه ربع قرآن درس می داد،

من می اومدم بیرون کفش ها رو جفت می کردم،

این کفش‌ها به هم ریخته بود،

من دوتا دوتا رو هم می گذاشتم که هر کس میاد راحت کفششو برداره،

جا هم نصف می شد،

بعضی ها هم که می اومدند از من بگیرند،

بهشون می گفتم:

برادر از من نگیر،

تو هم این کار رو بکن،

برای من این کفش جفت کردن،

عزیزتر از منبر بود،

ما باید کار برای خدا بکنیم،

پس این جلسه سی و پنج سال پیش،

پایه گذارش خدا بوده،

گرداننده اش مهدی آل محمد (ص) بوده،

بقیه کاراش هم دست کسانی است که برای خدا کار بکنند،

هر کاری می خواد باشه،

اما برای خدا باشه،

جون شما برای خدا نباشه، حمالی کردی،

شیطونم میگه:

خاک بر سرت،

یه بار گفتم:

ما یک حاج ‌آقا سراجی داشتیم در تهران،

واعظ معروفی بود،

این تعریف می کنه و میگه که:

من یه بار وایستاده بودم،

می خواست یه کسی بیاد من رو ببره،

اون موقع ها تهران برق نبود،

وایستادم بودم توی تاریکی،

دیدم اون طرف خیابون یه سگی بود که پنج تا بچه داره

جون هم نداره،

من همین طور مونده بودم که چیکار بکنم،

یه بنده خدایی بود،

این همیشه دائم الخمر بود،

می گفت: منم خیلی ازش بدم می اومد،

این رسید و یه پاکت دستش بود،

رسید به سگه،

می گفت: من این طرف خیابون بودم،

اونها اون طرف خیابون،

این هی تیکه، تیکه یه چیزهایی از توی پاکت در می آورد،

می انداخت جلو این سگ،

هی در آورد انداخت جلو این سگ،

تمام که شد،

پاکتش رو فشار داد،

انداخت تو جوی آب و رفت،

می گفت: اون طرف هم اومد منم رفتم،

خیلی دوست داشتم این رو ببینم،

بهش بگم: اون شب اونها چی بود ریختی جلو سگ؟

می گفت: یه وقت من دیدم که اعلامیه مرگش رو آوردن در مسجد زدن،

که فلانی مُرد،

میگه: منم سفت و سخت یقه ی خدا رو گرفتم،

خدایا من می خواهم ببینم این اون طرف چه وضعی داره؟

میگه: دیدمش،

پیراهن سفید، بلند، خوشگل تنش بود و خیلی عالی..

رسیدم بهش گفتم:

فلانی تو اینجا چیکار می کنی؟

گفت: آقای سراج،

خدا سگی رو به خاطر سگی بخشید،

یعنی من سگ بودم،

اما به یک سگ ترحم کردم،

الان هم جای من این جاست،

خدا سگی رو به خاطر سگی بخشید،

کار باید برای خدا باشه،

وگرنه بخوان در کافی شریف در کتاب های معتبر است که

جون شما شیطون هم میگه:

اینقدر دورت می گردم،

روی اون نقطه حساس زمینت می زنم،

بعد میگم: خاک برسرت،

من از تو بیزارم،

پس سه بار است دارم میگم،

جلسه سی و پنج سال پیش درست شده،

همه کارش دست خداست،

چرخاننده اش هم امام زمان است،

بقیه کاراش هم دست کسانی است که برای خدا کار بکنند،

بخواهی من من کنی،

نه،

من نیستی،

یه قطره منی بودی،

دویست و چند میلیون تک سلول بوده،

یکیش تویی،

بقیه اش هم رفتند توی دستشویی،

یعنی کارها به دست کسانی است که برای خدا کار می کنند،

من اون هفته پیش گفتم:

یه وقت یکی از مجتهدای بزرگ که اومد خونه ما،

گفتش: اکبر آقا بیا چند نفر جمع بشیم،

یک چهار ده هزار یا علی بگیم،

من گفتم: امشب بیا خونه ما،

سی هزار تا می گیم،

اون موقع ما نماز امام زمان می خوندیم،

برای پیروزی جنگ بود و

این حرفها،

اومد خونه جلسه رو دید،

بعد تا من خواستم صحبت کنم،

گفت: بزار من یه حدیث بگم برم،

ایشون مجتهد بود،

اینجا محضر داشت،

اومد نشست گفت:

برادرها به شما مژده می دهیم این کار امشب شما،

اگه زمین تهران رو کیسه های طلا بچینند تا کره ماه،

باز کار امشب شما بیشتر ثواب داشت،

(برای دیدن کل این مطلب که حضرت استاد فرمودند لطفاً  اینجا  کلیک بفرمایید)

خُب اون شب لااقل سیصد، چهارصد نفر زن و مرد بودند،

اما الان ممکنه فقط هفت، هشت تاش باشند،

ما باید کار برای خدا بکنیم،

این یکی بود برادرها،

 

پس چی شد،

جلسه سی و پنج سال پیش خدا درست کرده

به دست امام زمان،

کارهام به دست کسانی است که برای خدا کار می کنند،

هر کس، هر کاری می کنند،

برای خدا باشه،

دوم:

کارهای این جلسه چند ساعت مخصوص داره،

ساعت اولیه اش این است که این برو و بچه‌ها جمع میشن غذا  رو درست می کنند،

ساعت دومش برنامه وضو و منتظر نماز شدن است،

برنامه سومش نماز جماعت است،

برنامه چهارمش قرآن است،

برنامه پنجمش این است که من صحبت کنم در حدود یک ساعت و بعدم یک ذکر مصیبت و

خداحافظ شما،

ببین چه ساعتی خسته نمیشی،

اون ساعت بیا،

ببین چه ساعتی دوست داری،

اون ساعت بیا،

اما برای خدا بیا،

برای جنگ و دعوا نیا،

برای مَنیت نیا،

هر ساعتی که دوست داری،

سر نیزه پس گردن کسی نیست،

این جلسه هم توی این سی و پنج سال اینطوری بوده که یک نفر که رفته،

خدا ده تا گذاشته جاش،

این جلسه هم اینطوری بوده،

هر یک نفری که رفته،

خدا ده تا گذاشته جاش،

پس برادرها سعی کنیم کارهامون برای خدا باشه،

می فرماید حرص رو بیرون کن که حیا رو می بره،

دوم خودپسندی رو بیرون کن،

من از بالای بالا گفتم،

اینهایی که دور رسول الله بودن خودپسندی بیچاره شان کرد،

یکی شون گفت:

من هم بیست و سه سال بودم و شمشیر زدم،

شدم سیف الاسلام،

اون یکی گفت:

من هم بیست و سه سال بودم و شدم خیر الاسلام،

معاویه هم گفت:

من هم قرآن نوشتم،

اما خودپسندی و زیر بار خدا و قرآن نرفتند و

رفتند جهنم،

هر کس هم که گمراه میشه گناهش رو هم پای اونها می نویسند،

خودپسندی تمام اطرافیان پیغمبر رو زد زمین،

نابودشان کرد،

در راه خدا قدیم و جدید نداره،

چی لازم داره:

اخلاص، اخلاص،

قدیمی ترین قدیمی ها، مثل قارون، پسر عمه موسی است که

سه هزار یال پیش تا حالا، داره قرآن لعنتش میکنه،

از اون قدیمی تر، شیطان است،

قدیمی ترین افراد اونهایی بودند که دور پیغمبر اکرم بودند که از اول تا حالا گفتم،

خدا رو قبول نکردند،

قران رو قبول نکردند،

جنگیدند،

در خونه خدا اخلاص باید باشه،

برای خدا، آفتابه داری بکن، مستراب بشور،

یک هیئتی بود، جمع شد،

من اسمش رو نمی برم،

چون اون شخص محترم بود،

همین که مُرد،

شاگردای بی غیرتش، کلاس رو بهم زدند،

خاک بر سرشون،

خیلی مرد محترمی بود،

این جریان مال کم و زیاد چهل و خورده ای سال پیشه،

خیلی مرد محترمی بود،

یکی از همون اهل هیئت اونجا می گفت:

من از کفش جفت کن اونجا بدم می اومد،

شخصی بوده کفش ها رو توی هیئت جفت می کرده،

پای کفش ها می نشسته،

کفش ها رو مواظب بوده،

می گفت: من یک روز جمعه خونه خوابیده بودم،

دیدم که توی خواب بهم میگن که

بدو، بدو، برو در خونه فلانی،

می گفت: من از خواب پریدم،

رفتم در خونش دیدم که مُرده،

قیامتی است،

می خواهند ببرنش دفنش کنند،

کفش جفت کن بوده اما

برای خدا کفش ها رو نگه میداشت،

مواظب بود مردم نبرند،

 

در خونه خدا اخلاص می خرند،

کار خدا هم اینه،

میگه خلق نکردم تو رو مگر برای دو چیز:

اطاعت و امتحان،

امتحان هم همینه،

دقیقه به دقیقه پیش میاد،

ثانیه به ثانیه پیش میاد.

 

برای دریافت فایل صوتی و تصویری این مطلب  اینجا  کلیک بفرمایید

معرفی هیئت استاد شیخ علی اکبر تهرانی

برای دیدن مطالب مرتبط با هیئت حضرت استاد شیخ علی اکبر تهرانی لطفاً  اینجا  کلیک بفرمایید

معرفی هیئت استاد شیخ علی اکبر تهرانی

برای دیدن مطالب حضرت استاد در صفحه آپارات لطفاً  اینجا  کلیک بفرمایید

معرفی هیئت استاد شیخ علی اکبر تهرانی

منبع:   سخنرانی حضرت استاد شیخ علی اکبر تهرانی          27 / 03 / 1389