علت عظمت امام حسین و 14 معصوم چیست

آنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]

⭐ علت عظمت امام حسین و 14 معصوم چیست
⭐ ۱-در مقابل خدا تسلیم بودن.
⭐ ۲- این چهارده معصوم با تمام وجود دستورات خدا رو انجام می دادند.

سه چیز سبب عظمت و بزرگی این چهارده معصوم شده است:

۱-در مقابل خدا تسلیم بودن.

اول العلم معرفة الجبار، آخر العلم تسلیم در مقابل خدا بودن است.

امروز هر کاری که می‌خواهند انجام بدهند، اول مواظب هوای نفسشون هستند، آیا دلمون می خواد؟ دلمون نمی‌خواد؟

یا خانم چی میگه؟ آیا بچه ها ناراحت نمی شوند؟

یا کت و شلوارمون خاکی نمیشه؟

مخالفین درون راضی هستن؟

جوانها چی می خواهند؟

ولی اونها نه، اونها تسلیم هستند.

اگر همه عالم یک طرف می ایستادند، اونها مواظب بودن که خدا چی میگه.

۲- این چهارده معصوم با تمام وجود دستورات خدا رو انجام می دادند.

یه نقطه از گفته های خدا رو کم و زیاد نمی کردند،

حرام خدا، حرام بود،

حلال خدا، حلال بود.

مثلاً به ابراهیم (ع) می فرماید: بلند شو بچه ات رو با زنت ببر بیابان عربستان و بزار برو..

امر اطاعت می کنند و میگه چشم.

نمی گه آقا زمان هچنین هست، آقا اونجا بچه ها می ترسن،

نه.

امر اطاعت می‌کنه.

حالا تربیت پسر رو ببین.

پسرشون نمیگه آخه بابا چرا؟

آخه عقل میگه آیا سر من رو بِبُری درسته؟

نه!

پسرشون میگه بابا بلند شو، امر اطاعت کن.

و حضرت اسماعیل به حضرت ابراهیم می فرماد:

۱- دست و پای من رو ببند که وقتی سر من رو بریدی و من دست و پا زدم مبادا یه وقت خون بپره به سر و پای شما، به شما بی احترامی بشه،

ببین، اون پدر، اون پسر.

۲- سر من رو از پشت ببر.

چرا؟

ممکنه اگه از جلو ببری، مِهر پدری نزاره، من باب مثل شما کارت انجام بدی.

شما امر خدا رو انجام بدید..

پیغمبرها و امام ها امر اطاعت می کردن،

مثل این تازه به دوران رسیده ی بدبختا نیستند که زمان چی می خواد، آمریکا چی میگه، حقوق بشر چی میگه، مخالفان چی میگه.

نه!..

امام و پیغمبر مطیع امر خداست.

چه بکن، چشم،

چی نکن، چشم.

۳-در راه خدا شجاع بودن.

خدا نمی آمرزد و نیامرزد کسانی که در این دهه محرم امام حسین و زن وبچه رو ذلیل می کنند که به اصطلاح گریه کنند.

اونها یک آن، درونشان ضعف نبود.

یک آن درونشان ذلت نبود.

آقا بودند.

برای کربلا، همه دانسته حرکت کردند،

حتی علی اصغر 6 ماهه یا حضرت قاسم 10 ساله،

امام حسین به حضرت قاسم می فرماید: پسر برادرم مرگ و شهادت در نظرتون چطوره؟

می فرماید شیرین تر از عسل،

یا خانم زینب (یک زن باید خیلی شجاع باشه) با تمام فشارهایی که یک روز شهادت 72 تن رو دیده،

بچه های خودش رو کشتند، برادر خودش رو کشتند،

اینها رو اسیر کردند،

حالا رسیدن به دربار یزید،

فرمود: ما هر چی دیدیم زیبایی بود،

مثل شما نبودند که یک شب شامتون شل بشه، گریه تون می گیره،

اونها وجودشون مرد بود،

وجودشون شجاع بود،

چون اونها بچه های رسول الله هستند،

دانا هستند،

امام حسین دانا حرکت کرد،

زن و بچه اش همه دانا حرکت کردند،

می دونستند چی میشه،

حرکت کردند برای خدا،

چرا؟

برای اینکه دین خدا بمونه.

خود امام حسین می فرماید:

1- من برا ی یاری دین خدا حرکت کردم،

2- من آمدم به طریق جدم و پدرم کار کنم، نه روی هوای نفس، نه رو میل زمان، نه اینکه دلم چی می خواد.

3- من برای اصلاح امور مردم حرکت کردم.

شب عاشورا حدود ۱۵۰۰ نفر هستند، آقا فرمود:

مردم، فردا هر کی اینجا باشه کشته میشه، حتی من، بلند شین بروید.

تا اونهایی که به خاطر پست و مقام اومدن بروند،

بدونند که امام حسین دروغ نمی گه، فردا هر کی اینجا باشه کشته میشه،

می فرماد من برای خدا اومدم،

4- حالا روز عاشورا

من آمدم تا احکام خدا و سنت جدم باقی بماند.

روز عاشورا با امام حسین۴۰ نفر باقی موندند که با تمام قوم وخویشها ۷۲ نفر شدند.

اینها ۴۰ نفر، اونها ۳۰ هزار گردن کلفتِ لا مذهبِ دزدِ کثیف،

آقا امام حسین بلند میشه، می فرماید:

من راضی نیستم کسی اینجا باشه، به کسی بدهکار باشه.

یا دِین از کسی به گردنش باشه.

راضی نیستم وایستی، برو دِینت رو بده.

چرا؟

چون من آمدم تا احکام خدا و سنت جدم باقی بماند.

من واسه احکام آمدم.

5- من برای باقی ماندن امر به معروف و نهی از منکر آمدم.

دلیل با زن و بچه بلند شده آمده.

کسی دنبال پست و ریاست و چیزی است، خودش بلند میشه میاد،

ولی ایشون با زن و بچه ۶ ماهه اومد که بگه ما برای پست و مقام و جنگ و دعوا نیومدیم.

ما برای اینکه امر به معروف کنیم، نهی از منکر کنیم،

من برای این اومدم.

6- آخر همه

من حرکت کردم تا نماز باقی بماند.

تو اون بهبوهه ی جنگ، یکهو، طرف میگه: آقا الان موقع نمازه،

امام که احتیاج نداره کسی حالیش کنه،

امام همه چیز رو میدونه، اما تواضع.

تا طرف گفتش: آقا الان موقع نماز است،

آقا دعاش کرد و مشغول نماز شدند،

چند تا هم از یارانش هم کشته شدن؟

چقد تیر خوردن؟

پس یادتون نره، امام های معصوم، رسول الله، خانم فاطمه ی زهرا (ص) از علی بن ابی طالب تا برسد به مهدی آل محمد.

اینها سوای همه خلق خدا هستند،

اینها انتصابی هستند،

خدا انتصابشون کرده،

اینها یک آن روی میل و نفس و انتخاب خودشون تکون نمی خورند،

اونها متوجه هستند که خدا چی گفته،

نه از کسی می ترسن، نه توی سر کسی می زنند،

آنچه خدا گفته رو می گن: چشم.