No products in the cart.
صحبت استاد با افرادی که مخالف هیئت اند
8دقیقه
آنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]
صحبت استاد با افرادی که مخالف هیئت اند
آقا رسول الله (ص) می فرمایند:
قدر جوانی رو قبل از اینکه پیر بشی، بدانید،
من درباره این یه توضیح بدم،
بعضی از این جوان های عزیز
به من می گن:
بعضی از این آقایون یا جوان ها
مثلاً میان جلوی ما رو می گیرند و
نمی گذارند بیاییم جلسه،
من چند جمله می خوام بگم:
اول به همون آقا جوان
یعنی کسی که جلو شما رو می گیره میگم،
خوب توجه کنید،
چون جوان ها خوب هستند،
اما کسی نیست بهشون برسه،
جوان محترمی که یا با این جور جلسات مخالفی،
یا نمی گذاری کسی بیاد،
این کار رو نکن که
صد در صد پشیمون میشی،
نود و نه درصدم نه،
من الان نمونه اش رو میگم،
یعنی کسانی که در این کلاسها نمیان یا
مخالفت می کنند،
یا جلو دیگران رو می گیرند،
بدونند صد در صد پشیمون میشن،
من نمونه هاش رو بگم:
۱- چه می‌دونی شاید خود شما فردا شدی یکی از بهترین یاران امام زمان،
چه می دونی،
در خبر داریم وقتی وجود مبارک مهدی آل محمد (ص) تشریف می آورند،
عقل ها رشد می کنه،
خدا تفضل می کنه،
سطح فکرها می‌ره بالا،
تمام این نکبت بازی ها از بین می‌ره،
حالا جوان عزیز،
شاید خود شما،
شدی یکی از یاران خوب امام زمان،
و اونجا پشیمان می شوی،
بعد یه عُمری هم شرمنده میشی.
نمونه اش رو هم داشتیم
که در انقلاب ۵۷ ما داشتیم جوان‌هایی که چنین و چنان بودند،
یعنی بعضی‌ها هروئینی، بعضی‌ها دختر باز، بعضی ها شراب خوار و..
که اگر نگاهش می کردی،
تنفر داشتی ازشون،
آقا یهو انقلاب شد،
من دیدم همون جوان هایی که با اون لباس ها،
با اون تیپ،
با اون حالات بودند،
این رفتگرها این زباله ها رو نمی بردند،
حالا هنوز هم انقلاب نشده بود،
بیست و دو بهمن نشده بود،
بیست روز یا یه ماه جلوترش،
خیابون زباله ها دسته شده بود،
اما همین جوان ها،
کامیون می گرفتن،
با خرج خودشون،
می اومدن همه ی اینها رو با دست می ریختند بالا،
می گفتند: به کوری چشم شاه زباله ها رو هم می بریم،
و می بردند،
بعد شبها اون موقع نفت پیدا نمی شد،
همون جوان ها با چه تیپی شبونه می اومدند،
دو تا بیست لیتری رو با چه زحمتی،
در خونه من وشما خالی می کردند،
همون جوان ها،
که عرق می خورد،
قمار می کرد،
دختر بازی می کرد و…
تکون خوردند،
حالا وقتی هم انقلاب شد،
من چقدرشون رو می شناختم که رفتند جبهه و
خونه و زندگی و همه چیز رو گذاشتند و
اکثرشون هم شهید شدند،
این یک نمونه اش،
پس چی شد؟
جوان عزیز که نمیایی،
یا مخالفت می کنی،
یا جلوگیری می کنی کسی بیاد،
اول مواظب باش که خودت یکی از یاران خوب امام زمان هستی،
مواظب باش خودت از یاران خوب امام زمانی،
می بینی یه دفعه اومده باشی اینجا،
ما توی دعا بگیم خدایا ما را از یاران امام زمان قرار بده،
می بینی تموم میشه،
یا یه وقت هم می بینی این شیر مادرت خیلی پاک بوده،
دعا نکرده هم از یاران امام زمانی،
این یه نمونه،
نمونه بعدش حُر
ایشون کسی بود که قبل از همه
تن زن و بچه ی امام حسین رو لرزوند،
خوب گوش کنید،
حُر اسمش روش است،
آزاد،
هزار تا لشکر داشت،
قوی بود،
پول دار بود،
یه چیزی بود،
اما یزید قاپش رو دزدیده بود،
اون طرفی شده بود،
اول کسی بود که تن زن و بچه ی امام حسین رو لرزوند،
و اومد راحت جلوشون رو گرفت،
اما یادتون نرود،
شیر پاک مادر،
شب یهو فکر کرد،
گفت: حُر تو چیکار می کنی؟
حسین پسر فاطمه زهراست،
حسین پسر علی است،
حسین پسر آقا محمد ابن عبد الله (ص) است،
با خودش حرف زد،
توبه کرد،
می دونی چیکار کرد؟
پا شد،
اون مرد قوی و پولدار،
چکمه هاش رو از پاش در آورد،
دو تا رو سوراخ کرد،
با یه نخ دوتاش رو به هم دوخت،
توی اونها رو پر خاک و شن کرد،
انداخت بگردنش،
با گردنی دولا،
آمد، آمد، آمد،
تا نزدیک چادر امام حسین،
به اونجا که رسید،
دَمر خوابید،
سینه خیز اومد،
به امام حسین خبر دادن که حُر داره میاد،
اما چجوری میاد،
اومد،
رسید به چادر امام حسین،
امام حسین بلندش کرد،
با گریه،
آقا توبه ام قبول شد؟
شما من رو قبول کردین؟
آقا بلندش کرد،
بوسیدش،
به خودش چسبوندش،
فرمود: حُر مادرت می دونست که
اسم تو رو گذاشت: آزاد مرد،
تو آقایی،
گفت: پس حالا که اینطور شد،
حسین جان اجازه بده
من فردا اول کسی باشم که در راه تو شهید میشم،
ببین ما اینها رو داریم،
جوان های عزیز یه مشت به شما خیانت کردند،
گفتند اسلام اما هر غلطی می خواستند کردند،
حالا می بینی اسم قرآن بگوش شما می خوره،
به قول خود قرآنکه می فرماید:
رَم می کنید،
اما نه،
شما اَصلِت خوبه،
تو اَصلِت خوبه،
حرُ گفت:
فردا صبح، اول باید پسرهام برن جنگ و شهید بشن،
بعد من،
آقا امام حسین (ع) فرمودند:
حُر این کار رو نکن،
بچه هات رو آزاد بگذار،
به میل خودشون،
گفت: نه،
من دوست دارم بچه هام جلو من شهید بشن،
چرا؟
می ترسیم من شهید بشم،
بچه هام نشن،
می خوام بگم اون آدمی که اون طوری جلو امام حسین ایستاد،
بعد یک دقیقه فکر کرد،
از اون طرف شیر مادر پاک بوده،
شکم مادر پاک بوده،
فکر کرد،
آمد،
اول کسی شد که امام حسین زیارتش کرد،
و فرقش هم که شمشیر خورد،
خون می ریخت،
آقا امام حسین یه دستمال بست به فرقش،
که این خون وایستاد،
و داریم که حدود کم و زیاد چند صد سال پیش،
قبر حُر شکافت،
به نادر شاه گفتند که قبر حُر شکافته،
دستمالی که امام حسین بسته به سرش،
همینطور به سرش هست،
بدنش هم سالم است،
نادر گفتش که:
بروید دستمال رو از سرش باز کنید،
بیاید بدید به من،
چون این مال امام حسین است،
این یادگار پیش من باشه،
تا اینکه بعداً من اِن شاء الله توی قبر اذیت نشم،
اما وقتی دستمال رو باز کردند،
خون سر واینستاد،
همینطور آمد،
گفتند آقا نمیشه،
ما دستمال رو آوردیم اما هر کار می کنیم،
خون می یاد،
گفت: برید ببندید،
دوباره دستمال رو بستند به سرش،
خون وایستاد،
این دوتا نمونه،
که گفتم:
بچه های خودمون بیست و هفت، هشت سال پیش
اینهایی که بدِ بدِ بدْ بودند،
اینها اومدن انقلاب رو یاری کردند،
شاه رو بیرون کردند،
شراب خوری ها رو خُرد کردند،
و …
حالا شما که خوبید،
اون هم مال آقا حُر.
ببین وقتی نطفه پاک باشه و شکم پاک باشه،
این روزها در پیش است،
یکی دیگه رو هم بگم: وحشی
که اومد سید الشهداء رو که در اون روزگار عموی پیغمبر یعنی حضرت حمزه بود،
ایشون رو با نیزه زد،
اونم به دستور یه زن لامذهب،
وحشی اومد حضرت حمزه رو کشت،
اما بعد پشیمون شد
اومد گفت:
یا رسول الله من پشیمانم این کار رو کردم،
توبه ی من قبول میشه،
این که گفتم صد بار اگر توبه شکستی باز آی،
آقا فرمود: چرا توبه ات قبول نشه؟
وحشی هم گفت:
حالا من می‌خوام بیام در رکاب اسلام بجنگیم،
اومد در راه اسلام جنگید و شهید شد،
جالب این است که
وحشی و حمزه دو تا قاتل و مقتول،
الان در بهشت با هم زندگی می کنند،
پس جوان عزیز،
خودت بیا،
و جلوگیری نکن که نگذاری بیان جلسه،
اذیت نکن،
که اگر این نباشه و
بخوای تو کارت خلاف داشته باشی،
میشی همون که الان عرض کردم،
اینها تا اینجا خوبان بودند اما بخواهی بد باشی
آقا رسول الله فرمود:
اگه دیدی که یک نفر این طور بی باک در گناه است،
بدون یا از راه زناست،
یا از راه شرکت شیطان.
پس این سفارش مال اون دو تا بود،
که تو خودت خوبی،
یار امام زمانی،
خلاف نکن،
چون پشیمان می شوی،
اگر هم بخواهی خلاف بمونی این رو هم بگم که
توی همین محل،
ما یه جون داشتیم،
به نام فلانی خوشگله،
اسم نمی‌برم،
این غرور داشت،
مغرور بود،
خیلی هم زیبا بود،
اما همین جوان رو بردن،
بدترین بلا رو به سرش آوردند،
که پدر و مادرش خونه و زندگی شون رو فروختند،
رفتند،
یه جایی که اصلا کسی نفهمه که اینها کجا رفتند،
این مال پدر و مادرش،
خودش هم به جان شما،
پسر به اون زیبایی از کمر به پایین
دیگه فلج شده بود،
نمی‌دونم چه کارها باهاش کرده بودند،
اون جوانی که خیلی زیبا هم بود،
پولدارم بود،
من این رو که میگم،
با این دوتا چشمام دیدم،
که دیگه نمی تونست راه بِره،
کف دستاش رو هم لاستیک گذاشته بود،
با دست راه می رفت،
و از وجودش هم داشت نکبت می ریخت،
هروئینی شدید هم شده بود،
یه وضع بدی داشت،
هر کی نگاهش می کرد،
فرار می کرد،
همون رو که می گفتند فلانی خوشگله،
حالا تُفش می کردند،
می خوام بگم عاقبتش چی شد،
که من این رو با چشمام دیدم،
بغل نونوایی تافتونی وایستاده بود،
یه کسی بره از این کله پزی
یه لقمه غذا واسه اون بگیره،
کله پزی هم هر چی آشغال بود،
ریخت لای یه نون،
داد بهش،
به جون شما از ده صبح تا ظهر،
این نتونست دستش رو به دهنش برسونه،
دو ساعت تموم این فلانی خوشگله،
کسی که اون روز برای خودش کسی بود،
کارش به اینجا رسید،
آخرش هم نتونست این غذا رو بخوره،
بعد هم اون رفتگره اومد و با لقد زد و
گفت: برو،
انداختنش دور،
پس چشمه های اول
همین که خودت خوبی جوان عزیز،
آقایی،
قدر خودت رو بدون،
تو خودت از یاران امام زمانی،
بودند قبل از تو که چه کارها می کردند،
اما اومدند و خوب شدند،
یکی هم مال زمان امام حسین،
اما اگر خواسته باشی بد باشی،
آبروی مادر و پدرت رو بُردی،
و به اون روزهای کثیف که افتادی پشیمان میشی،
یک مورد دیگه هم بگم،
یه وقت یه بنده خدایی می گفت که:
توی محل ما یک نفر بود که وقتی مست می کرد و
عربده می کشید،
همه مغازه ها رو می بستند،
میگه ما اونجا شاگرد بودیم،
با داداشم یک دیزی گرفته بودیم،
شب بود ساعت ۹،
داشتیم می خوردیم،
این مست کرده بود،
اومد داخل،
یک لقد گذاشت در مغازه،
در کنده شد،
ما و دیزی رفتیم ته مغازه،
میگه یک بیست سالی از این موضوع گذشت،
من یه بار رفتم امامزاده صالح،
دیدم یه نفر اونجا پاهاش بریده،
کنار توالت نشسته داره گدایی می کنه،
میگه رفتم به اون آفتابه داره گفتم:
این فلانی نیست؟
گفت: بله همونه،
گفتم: این که برای خودش یه طوری بود،
گفت: بله، همون ظلم ها این طوریش کرد،
پاهاشم قطع کرده،
اون لقدهایی که میزد و باد می کرد،
این رو به این روز انداخت
لذا می خوام بگم جوان ها حواستون جمع باشه،
در خونه خدا آسه برو آسه بیا،
که گربه شاخت نزنه،
درست بیا و برو،
و گرنه جان شما هر کی باشی،
نابودی.
این مال این طبقه افراد،
اون هم مال رضا شاه،
که وقتی بیرونش کردند،
می گفت:
رضا شاه،
ولی نعمت،
آی زکی،
اون هم مال پسرش،
هیچ کس فکر نکنه که کسی هست،
هر کی می خواد توی این مملکت یه آبرویی داشته باشه
اول باید نوکر قرآن باشه،
هر کی در هر مقامی بخواد در این مملکت عزت داشته باشه اول باید نوکر قرآن و رسول الله (ص) باشه،
هر کی بخواد توی این مملکت یه عزت و آبرو داشته باشه باید فرمانبر و نوکر و خدمتگذار مهدی آل محمد باشه،
لذا بیدار باشید.
برای دریافت فایل کامل صوتی و تصویری این مطلب اینجا کلیک بفرمایید
برای دیدن مطلبی مرتبط با این موضوع لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
برای دیدن مطالب حضرت استاد در صفحه آپارات لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
منبع: سخنرانی حضرت استاد شیخ علی اکبر تهرانی 06 / 02 / 1386
