No products in the cart.
سفارشهای مولا علی به مالک
7دقیقه
آنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]
سفارشهای مولا علی به مالک
سفارشهای مولا علی (ع) به مالک
(به روحشون صلوات بفرستید)
ای مالک: تو را سفارش می کنم از شهوات خود بکاه،
زیرا نفس بشر، سخت، امر به بدی می کند،
مگر پروردگارم ترحمی کند،
همین که (تا حالا هم) گفتم:
اگه برای خدا بیایی، خدا دستت رو می گیره،
مالک تربیت شده ی رسول الله و علی ابن ابیطالب هست،
بعضی ها فکر می کنند که شهوت همین، یه عمل جنسی است،
نه،
اون چند دقیقه انسان رو خر می کنه که در راه حرام باشه،
اما این یه عمری باعث میشه طرف در راه الاغی قدم میزنه،
(برای دریافت مفهوم شهوت لطفاً به این متن مراجعه بفرمایید)
شهوت سخت امر می کند به بدی مگر
پروردگارم ترحم کند،
راستی که مالک
پروردگارم آمرزنده و مهربان است،
ببین چقدر قشنگ است،
مالک پروردگار من آمرزنده و مهربان است،
یعنی اگه بیایی، زود دستت رو می گیره،
هنگامی که اشتباهی کردی ای مالک،
به قرآن اعتماد کن،
زیرا در قرآن است بیان هر چیزی،
و نیز هدایت و رحمت است قرآن، برای مردم اهل معرفت،
به عکس امروز
یک ساعت حرف میزنی
یک کلام از قرآن نمیگی!
یک کلام از امام صادق نمیگی!
چه بی‌احترامی به قرآن می خواهی از این بدتر بکنی،
می دونی چرا؟
بعضی ها میگن ما عقل داریم،
می دونی رسول الله چی می فرماید؟
می فرماید: عقل آن است که بوسیله آن
خیر رو از شر تشخیص بدهیم،
خیر آن است که خدا و رسول تایید کنند که این خیر است،
شر آن است که خدا و رسول بگن این شر است،
تو که اصلاً عقل نداری
چطوری می خوای بفهمی خیر و شر چیه؟
چرا؟
مولا علی می فرماید: هر چقدر تکبر در تو اومد
همون قدر تو عقل نداری،
امام باقر هم می فرماید: هر قدر در مغز تو تکبر آمد همون قدر هم عقل نداری،
(وقتی یک ساعت حرف میزنی یک کلام از قرآن و امام نمیگی، این یعنی در درونت داری میگی من از اونها بهتر می فهمم و این همون تکبر است و عقل نداری)
اینجام می فرماید: عقل آن است که بوسیله ی عقل، خیر را از شر تشخیص بدی،
خیر آن است که رسول و خدا تشخیص بدهند که خیر است،
شر آن است که رسول و خدا تأیید کنند که این شر است،
بعد مولا علی می فرماید:
مردم اهل دنیا کاری به خدا و قرآن ندارند،
فقط هر چی به نظر خودش خوب بیاد،
همون رو خوب می ببینه،
هر چی به نظر خودش بد بیاد، اون رو بد می دونه،
اون مال رسول الله،
اینم مال علی،
می فرماید: مردم اهل دنیا
خوبی رو اون چیزی می دانند که خودشون دوست داشته باشند،
بدی رو هم اون چیزی می دانند که خودشون بدشون بیاد،
اما مولا می فرماید: ای مالک هنگامی که اشتباهی کردی
به قرآن اعتماد کن،
زیرا در آن است بیان هر چیزی،
و نیز هدایت و رحمت است برای مردم اهل معرفت،
که دنبال رضای خدا باشند،
و پیرامون خشم خدا نگردند،
و اصرار در گناه و نافرمانی نکنند،
اینکه میگه: بشنو و بفهم و باور کن و بکار ببند،
اینه،
ای مالک،
پس مهار هوای نفس خود را در دست بگیر،
و از آنچه روا نیست بر خود دریغ بدار،
زیرا دریغ بر خود انصاف است،
چون خودت را از جهنم نجات دادی،
می فرماد: هر چیزی که می دونی با قرآن نمی خونه یا
با رسول الله نمی خونه خودت رو از اون و جهنم نجات بده،
چرا؟
تو اگر هواپرستی، همه زحمت است و زحمت،
اگر از هوا جهستی، همه رحمت است و رحمت،
تو اگر به هوا رسی، مگسی باشی،
(در راه غیر خدا)
گر به دریا رو خسی باشی،
تو اگر به خدا رسی، کسی باشی،
لذا اینکه گفتم از در که می‌یایید
سعی کن برای خدا بیایی،
برای خدا گوش کن،
برای خدا حفظ کن،
سپس می فرماید که
حواست جمع باشه به خودت ننازی،
از گذشت پشیمان نشی،
اینکه اگر یه کسی رو عفو کردی، خوشحال باش،
فکر نکن تو الان یه مقامی داری،
اون روز علی ابن ابیطالب داره به زمامداران امروز به ما میگه،
اون روز امام علی به مالک که استاندار بود میگه،
می فرماد: فکر نکن که مثلاً من فلانم،
نه،
اگر تو بالادست او هستی،
بدون که خدا بالا دست تو‌ست،
کسانی که چهار روز به پست و مقام می نازی،
به سی سال پیش نگاه کن،
چی بودی؟
من که این طور بی رو دروایسی میگم به خاطر این که
اکثر شما رو من بزرگ کردم،
برادر من،
خود من چی بودم،
جرأت نفس کشیدن نداشتید،
تو خونه ها قایم می‌شدید،
اگر هم کسی یه نفس می کشید،
یا تبعید بود یا
منزوی و بدبخت یا
زندانی،
می فرماد مالک حواست جمع باشه،
فکر نکن تو بالا دست آنهایی،
بدان که خدا بالا دست تو‌ست،
ای مالک مبادا خود را به جنگ با خدا واداری،
زیرا تاب کیفر خدا را نداری،
میگه: حواست جمع باشه زورت به خدا نمی رسه،
جایی دیگه آقا علی می فرماید:
حواستون جمع باشه،
کسی بخواد با خدا در بیوفته، نابود میشه،
ای مالک مبادا خود را به جنگ خدا واداری،
زیرا توان تاب او را نداری،
و از عفو و رحمتش بی بهره نباش،
ای مالک از گذشت پشیمان نباش،
یعنی خود ماها،
تا بینتون اختلاف افتاد،
بلادرنگ همون شب اول،
بگو خدایا:
هر چی بود من برای رضای تو ریختم بیرون،
تمام شد،
چون قلب مؤمن جای خداست،
مثلاً یه کسی به من میگه من باب مثل ما رو حلال کن،
میگم بابا:
کل جهان برای قلب من کوچیکه،
حتی کل جهان،
تو که هیچی نیستی،
قلب انسان جای خداست،
تمام شد،
اون میدونه و صاحبکار،
مالک ما خداست،
خلاف کردی چوبش رو هم بخور،
به من مربوطی نیست،
ای مالک از گذشت پشیمان نباش،
و به کیفر دادن مناز،
و تا راهی هست و راهی داری،
به تندی مشتاب،
جوانها،
به همه ی ماهاست،
تا راهی داری به تندی مشتاب،
مگو که من چنین و چنان هستم،
زیرا این چنین و چنان که توی دلت فکر می کنی،
تیرگی است،
سخت دلی است،
کور دلی است،
نگو این حرفها رو،
ما بعضی وقتها،
برای رضای خدا،
خُب اینها که توی صدا و سیما هستند،
بالاخره اینها به هر حال مسلمانند،
ما برای خدا یه چیزایی میگیم،
مثلاً می بینم میگه:
آقای ایکس رو فلانی تأیید کردند و
یه ترفیع هم بهش میدند،
بابا جان من
همه‌ی جهان تو رو تأیید کنند آقای صدا و سیما اما
وقتی کار خدایی نباشه،
به جز جهنم راهی نیست،
زنهای آرایش کرده و
بیا و بگو و بخند،
این نکبت بازیها و
این دروغها و
این رقاصی ها
اینها رو کی می خواد تأیید کنه،
هر کی بکنه، از تو بدتر است،
با تو به جهنم می‌ره،
مگو من چنین و چنانم،
چون این چنین و چنان تیره دلی است،
سستی بینی است،
فتنه انگیزی است،
که قرآن میگه:
فتنه انگیزی از آدم کشی بدتر است،
هرگاه حکمرانی ات،
ای مالک،
تو را خوش آمد،
و سرافرازی برایت پیش آمد،
بیاد عظمت خدا بیفت،
هر کدوم از ما فکر کردیم کسی هستیم،
یادمون باشه خدا هست،
خدا به داوود در قرآن میگه:
ما تو را خلیفه قرار دادیم،
ولی یادت باشه
از روی عدل و عدالت حکمروایی کنی ،
نه از روی هوای نفس،
یوسف وقتی که اون تهمت زنا رو از رو خودش پاک کرد،
(در سوره یوسف آیه ۱۰۰ باید باشه)
گفتند بودند که یوسف مثلاً رفته با زلیخا زنا کنه،
می خواست این رو از خودش پاک کنه،
حضرت یوسف آدم با انصافی است، گفت:
من این رو از خودم رد کردم ولی نفس بشر کارش زمین زدنه،
این نیست که من پیغمبر و پیغمبر زاده هستم،
آدم خوبیم،
نه،
یه آن خدا ولت کنه،
از همه بدتر تویی که فکر می کنی کسی هستی،
هر وقت حکمرانیت تو را خوش آمد و سرفرازی برایت جلوه کرد،
عظمت خدا را به پیش بیار،
به خودت بنگر،
بترس،
از بدبخت شدن،
بترس از بدبخت شدن،
یه وقتی محمدرضاه شاه،
هنوز انقلاب نشده بود،
این کارتر(رئیس جمهور آمریکا) یه دو ساعت اومد بود فرودگاه،
و رفت،
توی کشور نیومد،
اون دور، یه جایی یه بمبی منفجر شد،
وقتی که کارتر رفت،
شاه داشت می رفت،
داشت تلویزیون نشون می داد،
هویدا مثل یک سگ طوله دنبالش می دوید،
هویدای بدبخت هی داشت التماس می کرد که
ما همه رقم بررسی کردیم،
همچون کردیم، همچین کردیم،
این بمب معلوم نیست که کجا منفجر شده،
اونم محل نمی گذاشت،
جون شما،
محمدرضا شاه یه جوری راه می رفت که
این زمین واسه پای این کم است،
یه جور با وقار،
محل نمی گذاشت به هویدا،
یه وری می رفت،
اینم داشت التماس می کرد،
نه ما همه بررسی ها رو کردیم،
کارها رو کردیم،
اما برای اون انگار کره زمین واسه پاش کوچیک بود،
یه روزی هم
اون موقع ما تلویزیون نداشتیم،
ما مستأجر بودیم،
اون صاحب خونه به من گفت:
اکبرآقا نمی خواهی توی تلویزیون شاه رو ببینی،
گفتم: چرا،
گفت: بیا پایین،
رفتم پایین،
دیدم محمدرشاه هلیکوپترش توی مصره،
اون موقع انور سادات بود،
توی مصر از هلیکوپتر اومد پایین،
یک لباس درب و داغونی به تنش آویزون بود،
بدبخت،
دست زنش توی دست سادات،
باهم می گفتند، می خندیدند،
این از پله‌های هلیکوپتر رفت بالا نشست،
یک لیوان آب بهش دادند،
باور کن اون دقیقه و ثانیه محمد رضا شاه رو
درباره هر ذلیل گوشه خیابان خواب،
شما بخواهی مثل بزنی،
به اون گوشه خیابون خوابه ظلم شده،
یک حال بدبختی توش بود،
همینه،
به مالک میگه:
حواست جمع باشه،
هر وقت مقام خواست گولت بزنه،
واست جلوه کنه،
به عظمت خدای متعال بنگر،
مواظب باش بدبخت نشی،
مواظب باش با خدا نجنگی،
روزی که راه فرار نداری و
جز خدا کسی نیست،
برادر ها من چه به خودم اول،
چه به شما،
بعد به تمام مسئولین مملکتی،
به عنوان یک برادر دلسوز،
به عنوان یک پدر دلسوز میگم،
حالا هرکس خواست هر رقم فکر کنه،
ما برای خدا می گیم،
یک صلوات بفرستید،
اللهم صل علی محمد و آل محمد.
برای دریافت فایل صوتی و تصویری این مطلب لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
برای دریافت مطالب مرتبط با آقا امام علی (ع) لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
برای دیدن کلیپ هایی مرتبط با عُلماء و مسئولین لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
برای دیدن مطالب حضرت استاد در صفحه آپارات لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
منبع: سخنرانی حضرت استاد شیخ علی اکبر تهرانی 22 / 06 / 1386
