No products in the cart.
دین عاریت یعنی چه؟
5دقیقه
آنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]
دین عاریت یعنی چه؟
از من می پرسن دین عاریت چیه؟
ببین من دو مورد اون رو از قدیم می گم و یکی از الان خودمون.
مورد اول:
بیست و سه سال رسول الله با اعجاز خدا رو به مردم معرفی کرد،
اما همین که ایشون از دنیا رفت،
همه رفتن بر علیه خدا و قرآن و رسول الله و علی قیام کردن،
این رو میگن دین عاریت،
یه وقت مولا علی دید فقط و فقط سلمان مونده و ابوذر و مقداد،
حتی واینستادن پیغمبر رو بِشورن
و دفن کنن و نمازشو بخونن.
همین که پای ریاست و دنیا اومد، همه رفتن،
این رو میگن دین عاریت،
علی ابن ابیطالب رو تنها گذاشتن.
کیا؟
طلحه و زبیر از فامیل های نزدیک علی ابن ابیطالب و رسول الله بودند،
معاویه برادر زن رسول الله بود،
نویسنده ی قرآن بود،
اما پای پُست و ریاست و پول که اومد رفتند.
این دین عاریت است،
درعوض یکی رو میبینی تیکه، تیکه اش می کنند، اما دینش رو نمی ده،
مثلاً بلال حبشی یه غلام سیاه بود، اومد به رسول الله ایمان آورد،
می خوابوندنش،
بدنش رو با چاقو می بریدن،
لای اون فلفل و نمک می پاشیدن، روی زمین داغ می کشیدن،
می گفت: الله، الله، الله، خدای واحد.
اونها سیف الاسلام و خیر الاسلام بودند اما…
این رو میگن دین عاریت.
مورد دوم:
امام حسن (ع) با معاویه نمی جنگید،
اطرافیان ایشون می گفتن که تو ذِل المؤمنین شدی،
تو مؤمنین رو ذلیل کردی.
اما آقا می گفت: الان صلاح نیست،
چرا؟
چون اطرافیانش رو می شناخت.
با تمام اینها، آقا فرمود:
عیب نداره،
یه گروه سه هزار نفری رو با آقای ایکس به عنوان سرپرست فرستاد،
همین که به معاویه خبر دادن که آقا، فلان نفر اومده با سه هزار نفر،
معاویه گفت: این با صد هزار درهم کارش تمومه،
صد هزار درهم فرستادن،
این کُل دین و اسلام رو ول کرد،
رفت طرف معاویه.
امام فرمود: عیب نداره،
حالا یه گروه دیگه می فرستیم،
گروه دوم رو فرستادن با یکی از اون قرص تر،
حرکت کردن به طرف معاویه،
معاویه گفت: این با دویست هزار درهم کارش تمومه،
من اینها رو می شناسم،
دویست هزار هم به این داد،
این هم رفت.
گروه سوم رو با یکی از اون خوب، خوب، خوباش مثل همین که امروز همه چیز رو به خاطر ریاست و پُست دادن، رفت.
معاویه گفت: این رو من میشناسم،
خودش اومد،
گفتش: من دخترم رو بهت میدم به علاوه پونصد هزار درهم،
این هم رفت.
آقا امام حسن فرمودش: برای این بود من این کار رو نمی کردم،
این رو میگن دین عاریت.
حالا امروز در زمان خودمون:
آقا پسر در این جلسه هست،
از طرف آمریکا و اسرائیل میاد دویست هزار پول بهش میدن،
میگن این Cd ها رو پخش کنید بین این بچه ها،
می بینی راحت این کار رو انجام میده،
حالا من از شما می پرسم:
اون شخص کافری که میاد صد هزار یا دویست هزار تومان میده به یه جون،
میگه: این Cd ها رو پخش کن توی اینها که بی دین شوند،
این بهتره؟
یا تو که با قرآن و کُلِ همه مخالفت می کنی؟
کدوم بهتره؟
این رو میگن دین عاریت.
توی جلسه پیش شماست، اما بهش میگن:
آقا این دویست هزار تومان روبگیر، این صدتا نوار رو هم بگیر، این صدتا Cd رو هم بگیر،
پخش کن تو اینها،
راحت این کار رو میکنه.
این رو میگن دین عاریت.
یعنی راحت در مقابل پول و اسکناس و زمان می خوره زمین و میره،
لذا پناه می بریم به خدا از زمان امتحان،
و یوم تبلی السرائر،
وای به روزی که پرده ها کنار رود،
الان اینهایی که با ماها مخالفت دارن، خودشون می دونند جز حسادت چیز دیگه ای هست؟
جز حسادت چیز دیگه ای هست؟
اون آمریکایی که میاد پول میده میگه:
این پول رو بگیر، برو این Cd ها رو پخش کن، اون هزار بار شرافت داره به تو که
خودت رو به اسلام می بندی و با تمام کار اسلام مخالفت می کنی.
این رو از قول حاج آقا مصطفی میگم:
خدا رحمتش کنه،
مرد بزرگی بود،
سی و چند سال پیش،
این بنده خدا هم از این کلاس ها داشت،
همش اذیتش می کردند،
یعنی همکارها و هم لباسی هاش اذیتش می کردن،
یه روز سر منبر گفت:
بابا بیاین ظاهر و باطن مون یکی باشه،
بعد ایشون تعریف می کرد،
می گفت: در همون تهران قدیم،
آقایی صبح بلند شده،
سوار الاغ نشسته،
با فانوس کِش داره میره نماز.
یهو جلاد ناصرالدین شاه اومد جلوش،
گفت: آقا من جلاد ناصرالدین شاه هستم،
دیشب قرار بود یه کسی رو بکشم، کشتم،
شرابم رو هم خوردم، اینم شیشه اش است،
این پسر بچه رو هم بُردم، دور از جون باهاش لواط کردم،
من اینی که هستم،
ظاهر و باطن اینم،
تو هم همینی؟
خدا رحمتش کنه،
می گفتش که اون آقا رو کرد به فانوس کشه،
گفتش: برگرد خونه،
نرفت مسجد،
رفت خونه در رو روی خودش بست،
تا مُرد گریه می کرد،
می گفت: خدایا جلاد ناصر الدین شاه،
شراب خور،
لواط کار و نجس،
تونست ظاهر و باطن خودش رو یکی کنه، من نتونستم.
برادرها بیدار بشید،
تو خوابی اما خدا بیداره،
تو خوابی اما وجود مبارک مهدی آل محمد(ص) بیداره.
برادر دین عاریت اینه.
داری میبینی که حق داره پیاده میشه،
قرآن داره پیاده میشه،
اونم بدون اینکه کوچکترین خرجی واسه کسی داشته باشه،
اینها آقا هستند،
هی نِق و مخالفت؟
من که “یقنعلی بقال” نیستم،
(یقنعلی بقال کنایه از مردی ناچیز و بی سروپا رو میگن)
من تا آخرین قطره ی خونم برای اسلام ایستاده‌ام،
تا آخرش،
بارهام گفتم: اگر هم من کشته بشم،
هر یه قطره خونم، هزاران علی اکبر تهرانی میشه،
پدتون رو در میاره،
به شما بگم،
هر یه قطره خونِ علی اکبر تهرانی، هزارتا، ده هزارتا جوان خوب میشه،
پدرتون رو در میاره.
پروردگارا به خون شهدا قسمت می دهیم به دست امام زمان،
قبل از اینکه دشمن بخواد کاری بکنه، شَرِشون رو به خودشون برگردون.
خدا به خون شهدا قسمت میدیم، به دست امام زمان مؤمنین و خوبان رو از هر شر و فتنه و بلا حفظ کن.
الهی آمین.
سه تا صلوات بفرستین.
برای دریافت فایل صوتی و تصویری این مطلب لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
برای دیدن مطالب حضرت استاد در صفحه آپارات لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
منبع: سخنرانی حضرت استاد شیخ علی اکبر تهرانی 18 / 08 / 1385
