No products in the cart.
آیا بعد جنگ وظیفه دیگه ای نداریم؟
9دقیقه
آنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]
آیا بعد جنگ وظیفه دیگه ای نداریم؟
اینجا که عرض کردم می خوام امشب یه جملاتی رو اول به خودم
بعد به کل کسانی که باد آوردن یا در غفلت هستند
به خاطر این هشت سال جنگ
می خوام بگم،
برای خدا میگم،
حالا می خواد خوشتون بیاد،
می خواد بدتون بیاد،
اما برای خدا گوش کن،
خوب توجه کنین،
از نفر اول مملکت گرفته تا آخر،
اول به خودم میگم،
چهل و هشت سال پیش که انقلاب شروع شد،
دوتا هدف بود،
هدف اول اینکه که دین اسلام و قرآن رواج پیدا کنه و به جهان برسه،
هدف دوم اینکه همه رو آماده کنیم برای ظهور امام زمان،
اصلاً هدف این بود،
می گید: نه،
اون کسی که قبول نداره بِره نوارهای امام رو مال این بیست سال رو
برداشتن یه دی‌وی‌دی کردن،
آمادست،
برو بگیر،
بشین هفته ای یک شب گوش کن،
از اولی که شروع شد،
انقلاب سال چهل و یک شروع شد تا الان،
خُب شما جوانها که نبودید،
اونهام که الان در پُست و ریاست هستند یا اکثراً نبودن،
یا در اروپا، آمریکا بودن،
بعداً دیدن دلار و اسکناس پیدا شده، ریختند سر اون،
اما هدف اون دو مورد بود،
برای قبول اون هم نوار امام رو بگیرید،
هفته ی یک شب گوش کنید،
مال بیست سال ایشون است،
گوش کنید،
هدف این بود که ما اسلام رو رواج بدیم،
به جهان برسونیم،
و دوم اینکه همه رو منتظر وجود مبارک مهدی آل محمد(ص) کنیم،
توی نوارهای ایشون هم هست که
اون خبرنگاره پرسید:
آقا شما انقلاب کردید ولی خُب قانون ندارید؟
ایشون نوک زبونش بود،
با خنده گفتش که:
قانون این مملکت قرآن و سنت است،
همه هم قبول دارن،
هدف این دوتا بود که قرآن و سنت جهانی بشه،
از اون طرف هم،
ما این جمعیتمون رو جور کنیم واسه ظهور حضرت،
حالا گوش کن،
از رسول گرامی هم سؤال کردند:
جهاد یعنی چی؟
ایشان فرمودند:
1- امر به معروف:
یعنی مردم رو دعوت کردن به کارهای خوب،
هر کجا بودی،
از صبح تا شب،
2- نهی از منکر:
یعنی مردم رو از کارهای زشت باز داشتن،
3- صبر در راه خدا و صداقت داشتن:
ما اکثراً صبر داریم اما به این شکل که از رئیسمون می‌ترسیم،
از زنمون می‌ترسیم،
زن از شوهرش می‌ترسه،
رودروایسی می کنیم،
چیزی برای خدا نیست،
می فرماد جهاد این است:
یک: امر به معروف یعنی مردم رو دعوت کردن به کارهای خوب،
دو: نهی از منکریعنی مردم رو از کار زشت باز داشتن،
سه: صبر و صداقت در راه خدا داشتن،
چهارم که از همه مهمتر است،
انزجار قلبی از کارهای ناپسند،
معنی جهاد اینه،
انزجار قلبی از کارهای ناپسند،
که خود رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)
در اون جنگی که رفتند،
اینها سیصد و سیزده تا پابرهنه و گرسنه بودند،
توی این سیصد و سیزده تا فقط ده تا اسب و شتر داشتند،
یا ده تا شمشیر داشتند،
اکثراً دو نفری یه خرما می خوردند،
خیلی وضعشون بد بود،
پا برهنه بودند،
در مقابل دشمن هزار تا بودند،
سوار شترهای مو سرخ بودند،
فیل سوار بودند،
شتر مو سرخ همین الان در عرب مثل تانک است،
اینقدرم بُخور و پولدار بودند که
هر چهار، پنج توشون یه بچه شتر می خوردند،
قوی بودن،
اونها اینطور بودند،
پیغمبر و اینها هم اینطور،
پیغمبر آمدن اونها رو زدن و هفتاد نفرشون رو کشتند،
هفتاد نفرشان رو اسیر کردند،
بقیه رو هم پَرت و پلا کردند،
وقتی که بر می گشتند،
اصحاب باد آورده بودند،
مثل همین الان خود ماها که باد آوردن،
آقا وایستاد و فرمودند: همه جمع بشید،
توی بیابون گرم همه جمع شدند،
فرمود: ما از جنگ کوچک آمدیم،
می خواهیم بریم جنگ بزرگ کنیم،
اونها گفتند: یا رسول الله، مگه جنگی از این بزرگتر میشه،
فرمود: بله،
در این جنگ خدا پنج هزار ملک فرستاد کمک مون و
ما اینطور کردیم،
شما باد آوردید،
حالا از حالا می خواهیم بریم با نفسمون بجنگیم،
با این خیال‌بافی که شما کردید بجنگیم،
برادرها به عنوان یه پدر،
به عنوان یک برادر،
به عنوان یک دوست دارم میگم،
دشمن نیستم،
بیدار بشید،
سی سال پیش جنگ شده،
بیست و دو سالم هست جنگ تموم شده،
هشت سال هم جنگ طول کشید،
حالا بعضی ها شش ماه رفتند،
بعضی ها سه ماه رفتند،
بعضی ها یک سال رفتند،
بعضی ها هم از او اولش که رفتند حقوق گرفتند،
حالا به هر جهت جنگ تمام شد،
اما تو در مقابل تمام حروم و حلال ها بی تفاوت شدی که
آقا ما شش ماه جبهه رفتیم،
در مقابل تمام امر به معروف که زنت و قوم و خویشت رو باید دعوت کنی به کارهای خوب،
و باید اونها رو از کار زشت باز بداری،
ول کردی که ما جبهه بودیم،
از خدا طلب کار،
از ملت طلب کار،
چه خبر؟
این وظیفه ی همه ی ماهاست،
مولا علی می فرماید:
اگه می خوای زنت و ناموست و مال شما سالم باشه،
باید دشمن رو بیرون از مرز نابود کنی،
مردم کردن این کار رو،
همه کردند،
حالا سی سال پیش جنگ شروع شده،
بیست و دو سال هم هست که جنگ تموم شده،
یه عده هنوز از خدا و از پیغمبر طلبکارن که
ما شش ماه جنگ بودیم،
ما کاری نداریم یه عده مجروح جنگی هستند و
و برای همه چیز هم حق گردن ما دارند،
ما با اونها کار نداریم ها،
به کسانی میگم که در غفلت هستند،
برادر جنگ کردیم که حالا امر به معروف کنیم،
جنگ کردیم که اسلام رو به جهان برسونیم،
جنگ کردیم که مردم رو از کفر باز بداریم،
بچه خودت خراب شده،
من اون هفته پیش گفتم که:
ما توی دانشگاه بیست هزار نفری، دویست تا نماز خون نداریم،
بچه های ما، همه بچه مسلمون هستند،
من نمی گم ها،
ظهر برو توی دانشگاه،
ببین چند نفر می ایستند نماز بخونند،
ببین توی یک دانشگاه بیست هزار نفری، چند تا ظهر می ایستند نماز می خونند،
همه بچه های ماها هستند دیگه،
از آمریکا نیومدند که،
همه بچه مسلمون هستند،
چیه؟
رفتند توی دنیا،
نه جون شما،
یه روزگاری در پیش دارید که نمی دونید چقدر بدبخت هستید،
نمی دونید،
یه روزگاری در پیش دارید که نمی دونید چقدر بیچاره اید،
چهار تا بمب و موشک که اومد،
حالا ما پَرت کردیم،
یا اونها پرت کرد،
تمام اینها تموم میشه،
پول هایی که رودخونه ای میاد و
روی اونها خورید و می خوابید،
تمام میشه،
گدایی، بدبختی گریبان گیرتون میشه،
گفتم اینهایی هم که توی تلویزیون پررویی می کنند،
از ترس مؤمنین میرن توی این غارها قایم میشن،
سی سال پیش جنگ شروع شده،
بیست و دو سالم تموم شده،
خیلی خُب،
کار واسه خدا باید باشه،
نه طلب کاری،
کار باید برای خدا باشه،
همه کردند،
یکی به من گفت: چقدر جبهه بودید؟
گفتم: چهل و هشت سال،
گفتم: چهل و هشت سال پیش تا حالا بودم و تکون هم نخوردم،
والله توی این محل اصلاً کسی عرضه نداشت عکس امام رو بیاره،
اما من صدتا صدتا می خریدم و می آوردم،
دویستا، دویستا می خریدم و می آوردم،
یه دونش رو هم نتونستیم به دست یک آخوند و پیش نماز بدیم،
من می‌بردم اعلامیه و این عکس ها رو توی جا مُهری می گذاشتم،
اما اون ها رو پاره می کردند و می ریختند دور،
پیغام هم می فرستادند و می گفتد:
اگه بیاری اینجا می فرستیم یه جایی عرب نی بزنه،
برو اینجا نیار،
برادر من چرا خوابید؟
بیدار بشید،
امر به معروف و نهی از منکر باید داشته باشید،
آقا مولا علی به روحش صلوات بفرستید،
آقا مولا علی می فرماید: امر به معروف و نهی از منکر دریاست،
تمام کارهای عُمر شما یه فوت به دریاست،
میگه تمام کارهای عُمرت که انجام می دهید،
انگار لب دریا وایستادی یه فوت به دریا می کنی،
اما امر به معروف و نهی از منکر یه دریاست،
اینها که میگم همش اساسی است،
من اون هفته گفتم: ما هر ماه، دویست تا سیصد یا بیشتر کشته داریم،
که در اثر بی اخلاقی است،
یا تصادف است،
یا چاقو کشی است،
یا هروئین کشی است،
یا کیف قاپی است،
یا دزدی،
توی هفته داشتم گوش می کردم،
آقایی داشت می گفت که:
من ژاپن بودم،
ژاپن پنجاه میلیون از ما زیادترند،
حداکثر سه هزار تا قاضی دارند،
اما برای ما هشت هزارتا کم است،
هر سال هم اضافه می کنیم،
اونها پنجاه میلیون تا از ما زیادترند،
و حداکثر سیصد هزار تا پرونده دارند،
ما بیش از چهارده، پانزده میلیون پرونده داریم،
مسلمون هم هستیم،
اونها قاضی حدود سه هزار تا دارند،
مُجرم حدود سیصد هزارتا دارند،
اینجا قاضی بیش از هشت هزارتا،
پرونده ها رو هم حسابش رو نکن،
من قشنگ یادمه،
اوایل انقلاب اون بنده خدایی که رئیس قضات بود،
می گفت: ما الان هر سالی دو میلیون و هفتصد هزار تا پرونده داریم،
اما حالا شده پانزده میلیون،
اینها نتیجه ی باد آوردن شما هاست،
که فکر می کنی یه روزی رفتی جبهه،
حالا میگی باید امر به معروف نکنی،
نهی از منکر نکنی،
و بخوریم،
به یه کسی گفتنم: مگه شما ایمان نداری؟
گفت: ایمان یعنی بُخور، بِخواب و لذت ببر،
اگه جُز این بود بزرگان مملکتی به ما می گفتند،
این رو همین اخیراً به یه کسی گفتم،
گفتم مگه تو ایمان نداری؟
گفت: چرا،
بُخور ، بخواب، لذت ببر،
مگه نمی بینی همش میگن:
این مردم خوب،
این مردم خوب،
اگر چیز دیگه ای بود به ما می گفتند،
لذا برادرا بیدار باشید،
من به عنوان یک پدر دلسوز دارم میگم،
به عنوان یه برادر،
هیچ غَرض و مرزی با کسی هم نداریم،
هیچ ترسی هم از کسی نداریم،
والله اگه من حساب کنم که کسی کاره ای است،
اون هفته هم عرض کردم:
فردی هم بخواد نسبت به دین یه کاری بکنه،
دهنش رو هم می شکنیم،
مسئله دین است،
شما هم اگه داری یه لقمه نون می خوری،
به خاطر اسلام است،
به خاطر دین است،
مردم به شما احترام می گذارند به خاطر دین،
دین هم این نیست که بخوری و بخوابی و یه ماشین ضد گلوله سوار بشی،
یا نمی دونم بیمارستان شخصی داشته باشی،
نه بابا،
بیدار باشید،
جنگ بود،
خیلی خُب،
تمام شد،
حالا باید امر به معروف کنیم،
نهی از منکر کنیم،
بچه هامون رو،
پیغمبر فرمودش: چه تونه؟
ما جنگ کردیم و هفتادتا رو کُشتیم،
و هفتادتا رو هم اسیر گرفتیم،
اما ما نکردیم!
خدا به وسیله ملائکه ها بود،
والله این واقعیت است،
من یه وقتی توی جنگ بود،
من رفتم یه بیمارستانی برای ملاقات،
دوتا از مجروح های جنگی خوابیده بودند،
از کمر به پایین مجروح بودند،
خوابیده بودند،
تا من رفتم داخل،
حتی آشنایی هم با اونها نداشتم،
یهو دیدم این دو تا مثل جَک پریدن،
حالا سرشون بسته،
دست هاشون بسته،
من خیلی تعجب کردم،
سلام علیک کردیم و اینها،
بعد گفتند:
حاج آقا به شما بگم:
ما همه ی جنگ ما، شماهایید،
دعاهای شما هاست،
ما هیچی نداریم،
اما ما پیروز می شویم،
علتش دعاهای شماست،
همین هم هست،
الآن هم همین طوره،
مؤمنین هستند که شما رو نگه داشتن،
وگرنه همین لامذهب ها،
شما رو داغون می کردند و می رفتید،
بیدار باشیم برادر من،
امر به معروف و نهی از منکر کنید،
اینقدر رو به این کارگزاران تلویزیون کثیف و نامرد ندید،
من دیدم اینها دارن مولا علی رو مسخره می کنند،
یه مشت پیرمردند،
سه تیغه،
موها رو رنگ کردند،
صورت ها رو آرایش کردند،
داره می رقصه،
میگه: علی، علی،
خاک بر سرت،
پدر سوخته،
بله برادر من،
بیدار باشیدیم،
دشمن داره کار خودشو می کنه،
دشمن داره کار می کنه،
زرنگ باشید،
باید به جوان هامون برسیم،
باید امر به معروف کنیم،
باید نهی از منکر کنیم،
پیغمبرها اومدن برای اینکه جهان رو با خدا آشنا بکنند،
نه اینکه یه مشت دزد و لات و نامرد درست کنند،
لذا می فرماید امام صادق: ایمان واقعی آن است که شما حق را همیشه بر باطل ترجیح بدهید،
ولو به ضرر شما باشد،
همیشه حق رو بگید،
یه مشت لامذهب، دزد، کثیف، انگلیسی جمع شدند،
همش بزن، همش برقص،
همش بزن، همش برقص،
مادر کثیفای، نجس،
شیر خوک خورده های کثیف،
خجالت بکشید،
من یه جمله که میگم به قضات میگم،
به برادارن اطلاعاتی میگم،
به همه میگم،
زمانی ما ارزش داریم که نوکر این قرآن و رسول الله باشیم،
نوکر یه مشت دزد و دروغگو نباشیم،
زمانی هر کی ارزش داره که همه ماها نوکر و خدمتگذار رسول الله و قرآن باشیم،
نوکر و خدمتگذار و منتظر مهدی آل محمد باشیم،
حالا باید به جوان هامون برسیم،
باید امر به معروف کنیم،
نهی از منکر کنیم،
این لامذهب های کثیف رو از این مملکت بریزم بیرون توی دریا،
درصورتی که کوسه هام اینها رو بخورند خراب میشن.
برای دریافت فایل کامل صوتی و تصویری این مطلب اینجا کلیک بفرمایید
برای دیدن کلیپ هایی مرتبط با علماء و مسئولین لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
برای دیدن مطالب حضرت استاد در صفحه آپارات لطفاً اینجا کلیک بفرمایید
منبع: سخنرانی حضرت استاد شیخ علی اکبر تهرانی 27 / 12 / 1388
