آقا امام علی و این 14 معصوم حق شناس هستند

امام علی

هرکس که به ولایت ما معتقد باشد فردای قیامت در بهشت با ماست.

این کلمه ای که ولایت ما رو قبول داشته باشه این نیست که

مثلاً محرم بیاد ما بشینیم گریه کنیم،

سینه بزنیم،

زنجیر بزنیم یا

در زمان تولدشون جشن بگیریم، برقصیم،

نه!

منظور این است که

در سراسر سال از صبح تا شب حلال خدا، حلال باشد و

حرام خدا، حرام باشد.

اون زمانی که در حالت غضب قرار می گیری و می خوای غیبت بکنی، جلو خودت رو بگیری،

اون زمانی که در حسادت میفتی، جلو خودت رو بگیر،

اون زمانی که در غرور و نکبت قرار می گیری، جلو خودت رو بگیر.

اسلام یعنی این،

ولایت یعنی این که ما ما بدونیم اونها چطور عمل کردن، ما هم پیرو اونها باشیم،

اون هم عملی، نه حرفی،

با عمل به دنبال اینها بریم.

خودشون فرمودن: شما آبروی ما باشید، آبرو ریز ما نباشید.

یاد ما برای دردها و وسوسه ها، شفاست.

امام علی (ع) می فرماید:

یاد ما

برادر من گرفتار میشی،

غم داری،

اندوه داری،

جوان عزیز، دختر خانم، پسر آقا، فرق نمی کنه،

در زمان گرفتاری، یاد خدا کن،

یه تسبیح بگیر دستت،

صد بار بگو یا علی،

صد بار بگو یا فاطمه،

لذا برادرها می فرماید:

یاد ما خانواده برای دردها و وسوسه ها، شفاست.

این افسردگی ها از کجا شروع میشه، از بی خدایی.

این غم و انده ها از کجا شروع میشن، از بی خدایی.

این ناراحتی هایی که دکترها می روید و فایده ای هم نداره و فایده ای هم نخواهد داشت،

از کجا شروع میشه، از بی خدایی.

کسی صبح بلند بشه،‌ نمازش رو با توجه بخونه،

بعد دوازده تا قل هو الله بخونه دور خودش فوت کنه،

بعد هفت بار بگه: بسم الله الرحمن الرحیم لا حول ولا قوة الا به الله العلی العظیم،

این سی و چهار بار الله اکبر، سی و سه بار الحمدالله، سی و سه با سبحان الله رو بگه،

تمام غم و اندوه و گرفتاریش می‌رود،

یاد دنیا و مُدلِ اروپا و آمریکا زندگی کردن، بدبختی میاره،

نکبت میاره و آورده‌‌.

ما در وقتی که مردم ستم ببینند،

این رو مولا کِی فرموده:

هزار و چهارصد و بیست سال پیش،

ما در وقتی که مردم ستم ببینند و راه چاره ای ندارند، ما دری هستیم از یاری و فریادرس آنها هستیم،

ما به داد شما می رسیم،

فکر نکن که اونها اومدن و زدن و رفتن،

نه!

یه کاری کنید که در خونه محمد و آل محمد (ص) حق پیدا کنید،

اونها خیلی حق شناس هستند.

گفتم براتون،

یه وقتی یه شیعه، غلامِ یه سُنی بود.

این شیعه بود و غلام بود،

اون سنی بود و صاحب ثروت بود.

اون سُنی خیلی این رو به خاطر این که این شیعه هست، اذیت می کرد ،

این غلام شیعه گفت:

من می روم کنار قبر امام علی،

امشب تا صبح می نشینم، گریه زاری می کنم که تو رو بکشه،

چون تو من رو اذیت می کنی.

ایشونم گفت:

خیلی خوب برو،

اگه من صبح زنده بودم، بعد من تو رو می کشم.

آمد و شب کنار قبر علی ابن ابی طالب، خیلی گریه زاری کرد، خوابش برد.

تو خواب دید که

آقا امام علی می فرماید: چی می خواهی از من،

گفت: اومدم آقا سه تا حاجت دارم،

یکی اینکه می‌خوام صاحب ثروتم کنید.

یکی اینکه می خوام زن به من بدهید.

یکی هم اینکه می خوام این ارباب من رو بُکشید.

چون اون من رو به عشق شما و اینکه من شما رو دوست دارم، اذیت می‌کنه.

آقا فرمود:

ما زن بهت دادیم،

ثروت هم بهت دادیم،

اما اون رو نمی کشیم،

چون اون به گردن ما حق داره.

گفت آقا اون مرتب من رو اذیت می کنه، چون من محب شما هستم،

فرمود: نه!

اون گردن ما حق داره،

بیست سالش بود، الان شصت سالش است،

چهل سال پیش،

اومد تو این بیابون نجف که رد بشه،

سرباز بود،

چشمش به قبر من افتاد،

یه سلام سربازی داد،

دو قطره اشک هم به عشق من از چشش اومد.

همین قدر گردن ما حق داره ما اون رو نمی کُشیم.

اتفاقا فردا غلام اومد و ارباب گفت:

پس چرا تو من رو نکشتی،

گفت: من از آقام سه چیز خواستم دوتاشو به من داد،

گفت: زن بهت دادم،

ثروتم بهت دادم،

اما تو رو نمی کشم.

چرا؟

گفت: تو گردنش حق داری.

گفت: نه، من هیچ حقی گردن علی ندارم.

فرمود: نه، شما گردن ایشون حق دارید،

چهل سال پیش تو اومدی از کنار قبر مولا رد بشی،

یه سلام سر بازی دادی،

یه دو قطره اشک هم از چشمات اومد،

آقا می فرماید: همین قدر تو گردن ما حق داری،

ارباب گفتش: این دروغ  نیست،

چهل سال پیش من تنها تو این بیابون بودم،

یه سلام سربازی به قبر ایشون دادم،

دو قطره اشکم اومد.

خیلی جریان مهم است.

حالا که این طور شد از حالا من شیعه هستم مثل تو،

تو هم صاحب ثروت شدی،

هم صاحب زن،

دخترم رو بهت می دم،

کُل ثروتم رو هم با تو نصف می کنم.

یعنی می خوام بگم: این خانواده خیلی آقا هستند،

من و شما هستیم که خیلی بدبختیم،

تا نان نداریم بخوریم،

تا بدبختیم،

یه خونه نداریم توش بشینیم،

یا الله و خدا، خدا می کنی،

گریه می کنی،

سینه می زنی،

همین قدر که چهار شاهی‌ پول پیدا کردی، مست می شی،

اول شمشیر رو به روی خدا می کشی،

دومش رو هم به رو امیرالمؤمنین.

ما در وقتی که مردم ستم ببینند و راه چاره ای نداشته باشند،

ما دری هستیم از یاری و فریاد رس برای آنها

و اگر از ما دوری کنند، هلاک شوند.

که هلاک شدند،

الان مردم هلاک شدند،

دوری از خدا،

دورری از رسول الله،

دوری از احکام قرآن و

دوری از سنت رسول الله بدبخت شدند.

برای دریافت فایل کامل صوتی و تصویری این مطلب  اینجا   کلیک بفرمایید

برای شناخت آقا امام علی (ع) لطفاً  اینجا  کلیک بفرمایید

برای دیدن مطالب استاد در صفحه آپارات لطفا  اینجا  کلیک بفرمایید

امام علی امام علی امام علی