آقا امام علی علامت مومن رو می فرماد

آنچه در این مقاله می‌خوانید [پنهان‌سازی]

⭐ آقا امام علی علامت مومن رو می فرماد
⭐ ۱- کسبش حلال باشد
⭐ ۲- اخلاقش نیکو و خداپسند باشد

علی علیه السلام می فرماید:

بشنو و بفهم و باور کن و عمل کنند رستگار شوی،

بعد می فرماید:

علامت مومن این است که

۱- کسبش حلال باشد

دنبال پول حرام نباشه،

دنبال درآمد حرام نباشه،

علامت انسان کامل،

مومن کامل این است که

کسبش حلال باشد،

آقا اداره کار می کنی ده دقیقه زودتر پشت میزت باش،

ده دقیقه هم دیرتر از پشت میزت پاشو،

یک تلفن بیجا نزن،

مال هشتاد میلیون جمعیت است،

یک ورق کاغذ رو بیخودی حرام نکن،

اونجا حساب خیلی دقیق است،

چندی پیش براتون خوندم:

مولا علی به تمام استانداردها می فرماید:

نوک قلم هاتون رو نازک کنید،

حرف های زائد رو ننویسید،

خط ها رو ریز بنویسید و

زیر همدیگه،

چون مال بیت المال است،

طلحه و زبیر اومدن با علی بن ابیطالب

به اصطلاح یه گاوبندی بکنند،

چون آقا سر منبر فرمود:

ما این مال هایی که جمع کردید ازتون می گیریم اگرچه مِهر زنهاتون کرده باشید،

اینها هم خیلی مال دسته کرده بود،

اومدن پیش آقا با ایشون صحبت کنند،

که آقا با ما بساز،

ما میشیم پیرو شما،

ما هر چی بگید گوش می کنیم،

شب بود،

آقا داشت می نوشت،

حالا یا شمع یا چراغی روشن بود،

اینها که اومدن،

آقا خاموش کرد،

طلحه و زبیر گفتند:

آقا چرا ما اومدیم چراغ رو خاموش کردید؟

آقا فرمود:

من داشتم کارهایی که می کردم مال بیت المال، مال مملکت بود،

اون شمع هم مال ملت بود،

حالا شما اومدید حرف خصوصی است،

دیگه با اون نمیشه استفاده کرد،

اون چراغ یا شمع هر چی بود، مال ملت بود،

من هم داشتم کار ملت رو انجام می دادم،

حالا شما اومدید با من کار دارید اما خصوصی است،

دیگه با مال ملت نمیشه کار کرد،

برادر من حواستون جمع باشه،

ماشین ضد گلوله و هواپیمای شخصی و چه و چه و چه…

اینها نمیشه،

اون ور حساب داره،

می فرماید مومن باید کسبش حلال باشد.

۲- اخلاقش نیکو و خداپسند باشد

اخلاقش خوب و سُنت پسند و رسول الله پسند باشه،

از حرف حساب ناراحت نشه،

بره پای اون شخص رو ماچ کنه که

داره از خواب بیدارش می کنه.

۳- قلبش سالم باشد یعنی

کینه داخل اون نباشه،

حسادت داخل اون نباشه،

تکبر داخل اون نباشه،

غرور داخل اون نباشه،

دورویی و دورنگی داخل اون نباشه،

صدها نیرنگ داخل قلبش نباشه،

اینها رو مولا می فرماد.

۴- زبانی حقگو داشته باشد

چه به نفع و ضرر خودش،

چه به نفع و ضرر مردم،

حق رو بگه،

هر چی میگه حق باشه.

۵- زیادی مالش رو احسان کند

ما همچین عُرضه ای رو نداریم که اگه صد میلیون یا پنجاه میلیون داشتیم در راه خدا خرج کنیم،

اما می تونی سر سال خُمس مالت رو بدی،

می تونی اگه یه دختری داره ازدواج می کنه جهازش رو بدی،

می تونی به یک نفر کمک کنی، بکن،

به اندازه وسعت کمک کن،

می فرماد: زیادی مالش رو احسان کند.

۶- زیادی سخنش را نگه دارد

مهمونی نمی رویم که فقط غیبت کنیم و

تهمت بزنیم و

بخندیم،

نمی‌رویم که حرف خلاف بزنیم،

مهمانی برای صله رحم می رویم،

امام رضا می فرماید:

تا زمانی که از خدا و قرآن و ما میگید،

در رحم ما هستید،

ما به شما نعمت می دهیم،

صله یعنی رحمت،

اما همین که رفتی توی غیبت و تهمت و چی خریدی و چی خوردی و چکار کردی،

دیگه نیست،

رسول گرامی محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله وسلم می فرماید:

با مُرده ها صله رحم نکنید،

گفتند:

آقا مگه میشه با مرده هم صله رحم کرد؟

فرمود: بله،

یعنی اونجا که میری مهمانی تا می رسی میگی:

ما چی خریدیم،

اونجا رو همچون کردیم،

خُب تو چکار کردی،

کجا خوردی؟

این مُرده است!

با اینها صله رحم نکنید،

همش توی این دنیا است،

می فرماید:

زبانی سالم داشته باشد،

یعنی حق بگه،

برای خدا بگه.

۷- خودش درباره مردم انصاف داشته باشد

یعنی بین خودت و دشمنت اختلاف شد حقگو باش،

اونی که خدا می خواد بگو،

حق رو بگو،

فکر نکن چهار روز اگه تونستی یک کاری بکنی، تمام شد،

نه،

تمام اینها توی همین دنیا به انسان بر می گرده،

حدود سی چهل سال پیشتر،

یه بنده خدایی کاسب بود،

می گفت:

ما شاگرد یک کله پزی بودیم،

شب یه دیزی گرفته بودیم که

با داداشم بخوریم،

می گفت:

یه نفر بود توی اون خیابون،

گردن کلفت بود،

وقتی که مَست می کرد،

همه از ترس این مغازه رو می بستند،

اون هم عرض اندام می کرد،

می گفت:

ما هم در مغازه رو بسته بودیم،

توی مغازه نشسته بودیم،

می خواستم با داداشم دیزی رو بخوریم،

یه وقت دیدیم یه لقد اومد توی در،

دیزی و در و ما همه رفتیم ته مغازه،

پرت شدیم اون طرف،

از ترس هم رفتیم زیر میزها قایم شدیم

که به اصطلاح اون ما رو نبینه،

میگه یک بیست سال بعدش،

من رفتم امامزاده قاسم زیارت،

دیدم که این پاها بریده،

نشسته داره گدایی می‌کنه،

چه گردن کلفتی بود،

میگه با خودم گفتم این نمیشه اون باشه،

رفتم جلو از اون آفتابه داره پرسیدم

این فلانی است؟

گفت: آره،

الان ده ساله،

پاهاش نمی دونم چی شد

و پاهاش رو بریدند

اون لقدها که می زد!

زن و بچه هم طلاق گرفتند و رفتند،

الان هم این دل ساله اینجا داره گدایی می کنه،

در دستشویی،

داره گدایی می کنه،

هر دست که دادی

همان دست گرفتی،

هر نکته که گفتی

همان نکته شنیدی،

از مکافات عمل غافل مشو

گندم از گندم دروید، جو ز جو،

برادر من،

من بارها گفتم:

اگه خدا یه پُست و مقامی بهتر داد،

شب گریه کن،

بگو خدایا حالا که این پست و مقام رو دادی،

به من توفیق بده که به بنده هات خدمت کنم،

یه خدمت که به یه بنده می کنی،

حساب کن هشتاد میلیون توی این مملکت جمعیت است،

یک وزیری که یک کار خوب میکنه،

ثواب هشتاد میلیون جمعیت رو می بره،

همه اون ور حساب و کتاب داره،

فکر نکن حالا امروز هر کار تونستی می کنی،

نه،

فرداها در پیش داری،

رضا شاه با همه ادعاهایی که داشت و

گردن کلفت هم بود،

بعد هم شد شاه،

وقتی هم می رسید به هر باغی و خونه ای و می گفت:

چقدر خوشگله،

اون صاحب خونه یا صاحب باغ باید بلافاصله اینجا رو به نام این می کرد،

اگه نمی کرد خودش به زور می گرفت،

ولی وقتی از این کشور بیرونش کردند،

با اینکه پسرش شاه بود به اصطلاح،

می گفت:

رضا شاه، ابرقدرت، ولی نعمت، آی زکی،

بعد هم که رفت ترکیه،

واسش توی زندان غذا می آوردند

این یکم بداخلاقی می کرد،

کردنش توی یه قفس! صبح و ظهر و شب که می خواستند بهش غذا بدن،

غذا رو می گذاشتند روی یک بیل،

از اون دریچه می بردند داخل قفس،

اونهم از روی بیل غذا رو برمی داشت،

عاقبت گردن کلفتی و

در مقابل خدا بی تربیتی کردن همینه برادر من،

ما هیچی نیستیم،

ما یه قطره ایم،

خدا دریا،

لذا حواس ها جمع باشه،

تا زمانی که ما پیرو خدا و قرآن هستیم یه چیزی هستیم،

وگرنه هیچی نیستیم.

۸- مردم به خیرش امیدوار باشند،

بگن این آدم خوبی است،

بریم پیش اون همچین و همچون است،

۹- از شرش در امان باشند،

کی میگه این حرف ها رو،

خالق سخن،

خالق انسانیت،

علی بن ابیطالب،

به روحش صلوات بفرستید.